17 ابو محمد عونى ( م حدود 350 ) « 1 » - پيشواى من صاحب افتخار روز غدير است كه رهبر هدايت او را در ميان منكران به پا داشت . - هنگامى كه دست او را برافراشت ، خطبه‌اى خواند و پس از ستايش كردگار آشكارا گفت : - اين مرتضى ، شوهر فاطمه ، على است كه به دامادىام سرافراز است و چه خوب دامادى است . - وارث علم من است و جانشين بعد از من . از دشمنانش به سوى خداى گريزانم . - شنيديد ؟ پذيرفتيد ؟ سخنم را فهم كرديد ؟ همه گفتند : در هيچ كارى راه خلاف نپوييم . - شنيديم و پذيرفتيم . اى مرتضاى برگزيده از ناحيهء ما خاطر آسوده دار ، ولى نيرنگ زدند . « 2 » وى در همين قصيده به حديثى اشاره كرده ، مىگويد : - در خبرى كه از مصطفى ، رسول خدا به صحت پيوسته ، و ممكن است كه مورد ترديد قرار گيرد ، چنين آمده :

--> ( 1 ) . ر ك : اعيان الشيعة : 7 / 401 . ( و ) ( 2 ) . مناقب ابن شهر آشوب ( چاپ ايران ) : 1 / 532 .