جمله چكامه‌اى در وصف طبرستان دارد كه ياقوت حموى آن را ايراد كرده است : - آن هنگام كه باد از پى باد خيزد ، فاخته بر شاخساران به سرود آيد . - چه غنچه‌هاى شكفته را كه در فضا پران سازد و گلهاى خبازى را پرپر كند . - درختان سيب كه ميوه‌هاى گلگونش مانند عارض مه رخساران به روى عشاق خود خنده زند . - اگر با تابش خورشيد رنگ بيشترى گيرد ، چون گونه‌هاى سرخ يار ، تمام‌رخ و نيمرخ عيان گردد . - مرغان سرودگر بر سر شاخ ، نغمه‌سرا گشته ، شور تازه‌اى در دل عشاق برانگيزند . « 1 » و چكامه‌اى در ستايش اهل بيت دارد كه ابن شهر آشوب آن را در مناقب ثبت كرده است : - دو مخالف بر رخسارت به هم پيچيده و آشتى كردند ، بعد از آنكه روزگاران سر اختلاف داشتند . - اين يك با پرچم سپيد طالع شده و آن يك پرچم سياه به خود پيچيده و به ميدان تاخته است . - در شگفتم از اين كه دو شعار مخالف به هم درآميخته است . - اين شاهان بنى عباسند كه جامهء سياه را شعار خود ساخته مايهء شرافت دانستند . - و آن ، سروران بنى زهرايند كه پرچم سفيد بر بالاى سرشان در اهتزاز است . - اما حادثه‌اى كه در شرف وقوع است . - چندى با رونق جوانى دمساز شد كه دوامى نداشت و چندى با پيرى كه دورهء خردمندى است . - جز اين است كه پيرى بعد از جوانى چون صبح سفيدى است كه پرده از رخسار سياهى كشد ؟ - و يا غير از اين است كه با گذشت جوانى و آمدن پيرى كدورتها و تاريكيها به صفا و روشنى تبديل شود ؟ - اگر براى حقانيت فرزندان زهرا جز اين گواه ديگرى نبود ، كفايت مىكرد .

--> ( 1 ) . معجم البلدان : 6 / 18 .