اتفاق‌نظر علماى شيعه و سنّى را بر صحت و تواتر اين داستان نشان دهيم تا خوانندگان بدانند كه هركس از اين شاهراه منحرف شود ، از مسير مستقيم حقيقى جدا شده و از وجههء مورد اتفاق و اجتماع امّت اسلامى رو گردانده است ، در حالى كه خود معتقد و معترف است كه امّت اسلامى هرگز بر يك امر خبط و خلاف واقع اجتماع و اتفاق نمىكند . اينك به يادكرد تنى چند از علماى بزرگ و حفّاظ بنام كه به صحّت اين حديث تصريح كرده‌اند ، بدين شرح مىپردازيم : 1 - حافظ ابو عيسى ترمذى ( م 279 ) بعد از ذكر حديث مزبور گويد : اين حديث ، حسن و صحيح است . « 1 » 2 - حافظ ابو جعفر طحاوى ( م 279 ) گويد : ابو جعفر گفته : منكرى در مقام دفع و ردّ اين حديث برآمده و پنداشته كه وقوع اين امر ممكن نيست و بيان داشته كه هنگام بيرون شدن پيغمبر از مدينه به منظور حج كه در راه خود از غدير خم در جحفه گذشته ، على با آن حضرت نبوده است ، و در اين‌باره حديثى را كه احمد به اسنادش براى ما روايت كرده است ، آورده گويد : حديث كرد ما را جعفر بن محمّد از پدرش كه فرمود : بر جابر بن عبد اللّه داخل شديم و او از حجّ پيغمبر اكرم سخن به ميان آورد و گفت : على شتر قربانى پيغمبر را از يمن آورد . آنگاه بقيهء حديث را ذكر كرده است . ابو جعفر گويد : اسناد اين حديث صحيح است و احدى را نسبت به راويان آن طعنى نيست و در آن حديث چنين آمده است : اين سخن رسول خدا به على در غدير خم هنگام بازگشت آن جناب از حجّ به مدينه بوده ، نه هنگام خروج از مدينه براى حج . اين گويندهء منكر به پندار خود گفته كه اين حديث دربارهء اين داستان از سعد بن ابى وقاص روايت شده و سخن رسول خدا در غدير خم هنگام خروج او از مدينه به سوى حج بوده ، نه در بازگشت از حج به سوى مدينه .

--> ( 1 ) . الجامع الصحيح : 2 / 298 .