با نامبرده در روز عيد غدير خم واقع شده و آن هجدهم ذيحجّهء سال 487 هجرى است . « 1 » همچنين ابن خلكان در شرح حال مستنصر بالله عبيدى گويد : نامبرده شب پنجشنبه هجدهم ذيحجّهء سال 487 وفات يافت كه شب عيد غدير خم است ، و من گروه بسيارى را يافتم كه سؤال مىكردند از اين شب كه در چندم ذيحجه بوده است ؟ غدير خم بين مكه و مدينه است و در آن گودال آبى است و گفته مىشود كه در آنجا درختستانى است كه آب در آن جمع مىشود ، و چون رسول خدا در سفر حجة الوداع از مكهء مشرفه بازگشت و به اين مكان رسيد و با على بن ابى طالب عليه السّلام برادرى خود را اعلام فرمود ، گفت : على نسبت به من به منزلهء هارون است نسبت به موسى ؛ بارخدايا دوست بدار كسى را كه او را دوست دارد و دشمن بدار كسى را كه او را دشمن دارد ، و يارى فرما آن را كه او را يارى نمايد و خوار گردان آن را كه او را خوار نمايد ، و شيعه به اين روز علاقهء زيادى دارند . حازمى گويد : آنجا وادىاى است بين مكه و مدينه و در جحفه آبگيرى است كه در آنجا پيغمبر خطبه خواند و اين وادى به دشوارى راه موصوف و به شدت گرما معروف است . « 2 » همين مطلب را كه ابن خلكان دربارهء علاقهء فراوان شيعه به اين روز ذكر كرده ، مسعودى نيز بعد از ذكر حديث غدير بيان داشته گويد : فرزندان على و شيعيان او اين روز را بزرگ مىشمارند . « 3 » نظير اين مطلب را ثعلبى در ثمار القلوب نگاشته و پس از آنكه شب غدير را از شبهاى مضاف « 4 » بنام و مشهور در نزد امّت شمرده است ، گويد : اين همان شبى است كه فرداى آن رسول خدا در غدير خم بر جهاز شتران خطبه خواند و در خطبه‌اش فرمود : من كنت مولاه ، فعلىّ مولاه . اللهم وال من والاه و عاد من عاداه ، و انصر من نصره و اخذل من خذله . بر اين اساس است كه شيعه اين شب را بزرگ مىشمارند و در آن به

--> ( 1 ) . وفيات الاعيان : 1 / 60 . ( 2 ) . همان : 2 / 223 . ( 3 ) . التنبيه و الاشراف 221 . ( 4 ) . ثمار القلوب ثعالبى در مضاف و منسوب است ، يعنى كلماتى كه به صورت اضافه استعمال شده و از آن جمله ليلة الغدير است كه واژهء ليلة به كلمهء الغدير اضافه شده است . ( م )