نموده‌اند « 1 » كه وفات پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله در دوازدهم ربيع الاول بوده و گويى بعد از به حساب نياوردن روز غدير و روز وفات آن جناب يك روز بر سبيل تسامح بر هشتاد و دو روز افزوده شده و در هرصورت ، اين به لحاظ زيادت چند روز به حقيقت نزديك‌تر است تا نزول آيهء مزبور در روز عرفه كه در صحيح مسلم و صحيح بخارى و جز آنها مذكور افتاده است ، مضافا بر نصوص بسيارى كه اين قول را تأييد مىكند و از تسليم به مفاد آن گريزى نيست و بعدا به بحث پيرامون آن خواهيم پرداخت . اينك روايات مربوط به وقت نزول اين آيه را بدين شرح مىتوان از نظر گذراند : 1 - حافظ ابو جعفر ، محمّد بن جرير طبرى ( م 310 ) در كتاب الولاية به اسناد خود از زيد بن ارقم روايت كرده كه اين آيهء كريمه روز غدير در شأن امير المؤمنين عليه السّلام نازل شده است . « 2 » 2 - حافظ ابن مردويه اصفهانى ( م 410 ) از طريق ابو هارون عبدى ، از ابو سعيد خدرى روايت كرده كه اين آيه در روز غدير خم بر رسول خدا نازل گشت ، هنگامى كه فرمود : من كنت مولاه ، فعلىّ مولاه ، سپس روايت مزبور را از ابو هريره نقل كرده و در آن تصريح شده كه روز مزبور هجدهم ماه ذيحجّه است ، يعنى روز بازگشت پيغمبر صلّى اللّه عليه و آله از حجة الوداع . « 3 » سيوطى گويد : ابن مردويه و ابن عساكر به سند ضعيف از ابو سعيد خدرى آورده‌اند كه چون رسول خدا در روز غدير خم على عليه السّلام را منصوب و ولايت او را اعلام فرمود ، جبرئيل آيهء كريمهء . . الْيَوْمَ أَكْمَلْتُ لَكُمْ دِينَكُمْ . . . . « 4 » را آورد . « 5 » ابن مردويه و خطيب و ابن عساكر به سند ضعيف « 6 » از ابو هريره روايت كرده‌اند كه

--> ( 1 ) . ر ك : الكامل فى التاريخ : 2 / 134 ؛ امتاع الأسماع ، مقريزى 548 ؛ البداية و النهاية : 6 / 332 ؛ السيرة الحلبيّة : 3 / 382 . ( 2 ) . ر ك : الغدير ( متن عربى / چ 5 ) : 1 / 215 . ( 3 ) . تفسير القرآن العظيم : 2 / 14 . ( 4 ) . مائدة 5 / 3 . ( 5 ) . الدرّ المنثور : 2 / 259 . ( 6 ) . به زودى در مبحث روزه داشتن روز عيد غدير صحت اين حديث را خواهيد دانست و روشن خواهد شد -