مطيع من باشند و از خود رأى و عقيده‌اى ابراز نكنند . پس از من على به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و با وجود او آنان را اختيارى نيست . سپس پسرم حسن به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و با وجود او آنان را اختيارى نيست . حضرتش بار ديگر خطاب به مردم نمود و فرمود : زمانى كه من از دنيا رخت بربستم ، على به شما از خودتان سزاوارتر است و زمانى كه على از دنيا رفت ، پسرم حسن به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است و زمانى كه حسن از دنيا رفت ، پسرم حسين به مؤمنان از خودشان سزاوارتر است . سخن آن حضرت ادامه يافت تا آنجا كه عبد اللّه بن جعفر گويد : معاويه گفت : اى فرزند جعفر ، سخن بزرگى گفتى و چنانچه گفتارت درست باشد ، بىترديد امت محمّد از مهاجر و انصار همگى جز شما اهل بيت و دوستان و يارانتان هلاك شده‌اند . گفتم : قسم به خدا آنچه گفتم ، حق و مطابق واقع است و آن را از رسول خدا استماع كردم . معاويه به حسن و حسين و ابن عباس رو كرد و گفت : فرزند جعفر چه مىگويد ؟ ابن عباس در پاسخ معاويه گفت : اگر تو به آنچه او گفت ايمان ندارى ، دنبال كسانى كه نامشان را برد ، بفرست و در اين‌باره از آنان سؤال كن . معاويه دنبال عمر بن ابى سلمه و اسامة بن زيد فرستاد و از آنها سؤال كرد و آنها هم گواهى دادند كه آنچه را فرزند جعفر گفت ، ما خود از رسول خدا شنيده‌ايم ، همانطور كه او شنيده است . در اينجا عبد اللّه بن جعفر دوباره به سخن آمد و گفت : به تحقيق پيغمبر ما بهترين و شايسته‌ترين خلق را در غدير خم و در مواطن ديگر به امامت امّت منصوب نمود و حجّت بر آنان تمام كرد و آنان را به اطاعت از او امر فرمود و افزود : على نسبت به من به منزلهء هارون است نسبت به موسى . على پس از من ولىّ هرمؤمن است . هركس كه من ولىّ اويم ، على ولىّ اوست . هركس كه من به او از خودش سزاوارترم ، على نيز به او سزاوارتر است . على جانشين و وصىّ من در ميان مردم است . هركس از او اطاعت كند ، از خدا اطاعت كرده و هركس سر از فرمان او پيچد ، سر از فرمان خدا پيچيده است . هركس او را دوست بدارد ، خدا را دوست داشته ، و هركس با او دشمنى ورزد ، با خدا دشمنى ورزيده است . اين حديث مشتمل بر فوايد بسيار و گرانبهايى است .