خداست كه رشتهء ارتباطى ميان خدا و شماست . آن را محكم بگيريد و دگرگون نسازيد تا بعد از من گمراه نشويد ، و آن ديگر عترت من است . همانا خداوند دانا به من خبر داد كه آن دو از يكديگر جدا نشوند تا مرا ملاقات نمايند . به همين لفظ و بيان ، شيخ احمد ابو الفضل بن محمّد با كثير مكى شافعى در وسيلة المآل فى مناقب الآل حديث مزبور را از حذيفه و عامر روايت كرده و خطيب خوارزمى در مقتل الامام الحسين نامبرده را در شمار راويان حديث غدير از صحابه ذكر نموده است و ابن اثير از عمر بن عبد اللّه بن يعلى ، از پدرش ، از جدش شهادت او را براى على به حديث غدير در روز رحبه روايت كرده است « 1 » كه حديث آن خواهد آمد . 62 - عامر بن ليلى غفارى . ابن حجر او را بعد از عامر بن ليلى بن ضمره جداگانه نام برده و گفته است كه ابن منده نيز او را ذكر كرده و از طريق عمر بن عبد اللّه بن يعلى بن مرّه ، از پدرش ، از جدش آورده كه گفت : شنيدم پيغمبر مىگفت : هركس كه من مولاى اويم ، على مولاى اوست . و پس از آنكه على به كوفه آمد ، مردم را دربارهء حديث غدير سوگند داد و هفده تن ، از جمله عامر بن ليلى غفارى گواهى دادند ، و ابو موسى عنوان كرد كه ممكن است اين عامر همان عامر بن ليلى بن ضمره باشد و ابن اثير نيز به پيروى از او گفته است : او همان عامر بن ليلى بن ضمره است و كلمهء « من » به غلط « ابن » نگاشته شده ، يعنى عامر بن ليلى از قبيلهء ضمره بوده ، نه پسر ضمره ، در اين صورت ، شكى نيست كه هركس غفارى باشد ، از قبيلهء ضمره است ، زيرا غفار پسر مليل و او پسر ضمره بوده است . البته ، اگر اختلاف طريق و سند بر ترجيح تعدّد آنها دلالت كند ، مىتوان عامر بن ليلى غفارى و عامر بن ليلى بن ضمره را دو تن به شمار آورد . « 2 » 63 - ابو طفيل عامر بن واثلهء ليثى ( م 100 - 110 ) . روايت او را اين بزرگان در آثار خود آورده‌اند : پيشواى حنبليان احمد بن حنبل حديث غدير را با ذكر سند از على بن حكيم ، از

--> ( 1 ) . اسد الغابة : 3 / 93 . ( 2 ) . اين نظر علامهء امينى ، مؤلف الغدير است . ( و )