أقبل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله على الرّجل فقال : إنصرف عنه فانّ البعير يشهد عليك انّك كاذب ، فقال : فانصرف الرّجل و أقبل رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله على الأعرابي فقال أيّ شيء قلت حين جئتني ؟ قال : قلت : اللّهمّ صلّ على محمّد حتّى لا تبقى صلاة ، اللّهمّ بارك على محمّد حتّى لا تبقى بركة ، اللّهمّ سلّم على محمّد حتّى لا يبقى سلام ، اللّهمّ ارحم محمّدا حتّى لا تبقى رحمة ، فقال رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله : إنّي أقول : مالي أرى البعير ينطق بغدره و أرى الملائكة قد سدّوا الافق . [ الحديث 967 استحباب الاستخارة في سجدة بعد المكتوبة ] و فيه أيضا : ( الجزء العاشر ) و بهذا الإسناد قال ( موسى بن جعفر ) قال سيّدنا الصّادق عليه السّلام : إذا عرضت لأحدكم حاجة فليستشر اللّه ربّه ، فإن أشار عليه اتّبع و إن لم يشر توقّف ، قال : فقلت يا سيّدي و كيف أعلم [ يعلم - نسخة ] ذلك ؟ قال : تسجد عقيب المكتوبة و تقول : اللّهمّ خرلي « مأة مرّة » ثمّ تتوسّل بنا و تصلّي علينا و تستشفع بنا ثمّ تنظر ما يلهمك تفعله فهو الّذي أشار عليك به .

--> مرد توجه نموده و فرمود : دست از اين اعرابى بردار و او را رها كن ، زيرا شتر بزيان تو باينكه دروغگوئى شهادت ميدهد ، راوى گفت پس آن مرد به مقصد خود برگشت و رسول خدا ( ص ) به آن اعرابى توجه نموده فرمود : چه گفته بودى موقعى كه نزد من آمدى ؟ عرض كرد گفتم « أللهم صل على محمد . . . » ( تا آخر دعاء ) پس رسول خدا ( ص ) فرمود : من ( نزد خود چنين ) گفتم چه باعث شده كه اين شتر را مىبينم كه بحيله و مكر آن مرد گواهى ميدهد ، و فرشتگان را مىبينم كه افق و كرانهء آسمان را پر كرده‌اند . ( 1 ) 967 - و نيز در همان كتاب : ( جزء دهم ) و به همان سند سابق از حضرت موسى بن جعفر ( ع ) روايت شده كه سرور ما حضرت صادق ( ع ) فرمود : هر گاه براى يكى از شما حاجت و نيازى پيش آمد ( و در آن متردد و متحير گشتيد ) پس از خداوند كه پروردگار اوست مشورت نمايد پس اگر بانجام دادن آن به او اشاره فرمود پيروى كند ( و انجام دهد ) و اگر بانجام آن اشاره نفرمود بازايستد ( و آن را انجام ندهد ، راوى ) گفت عرض كردم اى سرور من چگونه اشاره و عدم اشارهء خداوند را بدانم ؟ حضرت فرمود : بعد از ( يكى از ) نماز واجب يوميه به سجده ميروى و صد مرتبه ميگوئى : أللهم خر لى ( خداوندا آنچه خير و صلاح من است براى من اختيار و انتخاب فرما ) پس بما توسل ميجوئى و بر ما صلوات ميفرستى و ما را شفيع خود قرار ميدهى ، سپس ( در قلب خود ) مينگرى كه خداوند تو را بچه ملهم ميگرداند ( چه چيزى در دل تو مىافكند ) آن را بجا مىآورى ، پس ( آنچه به تو الهام شده ) همانست كه آن را بر تو اشاره فرموده .