ميرزا أحمد الآشتياني

55

طرايف الحكم يا اندرزهاى ممتاز ( فارسى )

[ الحديث 928 في الشكر ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن ميسر ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : شكر النّعم إجتناب المحارم ، و تمام الشّكر قول الرّجل : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ . [ الحديث 929 في التحميد ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن المثنى الحنّاط ، عن أبي عبد اللّه عليه السّلام قال : كان رسول اللّه صلّى اللّه عليه و آله إذا ورد عليه أمر يسرّه قال : الحمد للّه على هذه النّعمة ، و إذا ورد عليه أمر يغتمّ به قال : الحمد للّه على كلّ حال . [ الحديث 930 في الشكر ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن هشام بن أحمر قال : كنت أسير مع أبي الحسن عليه السّلام في بعض أطراف المدينة إذثنى رجليه عن دابّته فخرّ ساجدا فأطال و أطال ، ثمّ رفع رأسه و ركب دابّته ، فقلت جعلت فداك قد أطلت السجود ، فقال : إنّي ذكرت نعمة أنعم اللّه بها عليّ فأحببت أن أشكر ربّي . [ الحديث 931 حسن المعاشرة ] في الكافي : ( كتاب العشرة ) باب « حسن المعاشرة » عن أبي الرّبيع

--> ( 1 ) 928 - و نيز در همان كتاب و باب : از ميسر از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : سپاسگزارى نعمتها دورى و پرهيز نمودن از گناهان است ( يعنى نعمتهائى را كه خداوند به او عطا فرموده در معصيت صرف ننمايد ) و تمام و كمال شكر ( نعمتها پس از دورى از گناهان ) آنست كه شخص بگويد : الْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعالَمِينَ ( تمام سپاس و ستايش مخصوص بپروردگار جهانيان است ) . ( 2 ) 929 - و نيز در همان كتاب و باب : از مثنى حناط از حضرت صادق ( ع ) روايت شده كه فرمود : رسول خدا ( ص ) چنين بود كه هر گاه امرى بر آن حضرت وارد ميشد كه او را مسرور و خوشحال مينمود ميفرمود : الحمد للَّه على هذه النعمة ( سپاس خداى را بر اين نعمت ) و هر گاه امرى بر او وارد ميشد كه موجب اندوه خاطرش ميگرديد ميفرمود : الحمد للَّه على كل حال ( سپاس خدا را بر هر حال ) . ( 3 ) 930 - و نيز در همان كتاب و باب : از هشام بن احمر روايت شده كه در بعضى از اطراف مدينه با حضرت موسى بن جعفر ( ع ) ميرفتم ناگاه آن حضرت هر دو پاى ( مبارك ) خود را ( جهت پياده شدن ) بيك طرف مركبشان برگردانيد ، پس به حال سجده روى زمين قرار گرفت و سجده را بسيار طولانى نمودند ، سپس سر خود را بلند نموده و مركب خود را سوار شدند ، پس عرض كردم فدايت شوم سجده را طولانى فرموديد فرمود : به ياد نعمتى افتادم كه خداوند به من مرحمت فرموده بود پس دوست داشتم كه پروردگار خود را شكر نمايم . ( 4 ) 931 - در كافى : ( كتاب عشرت ) باب « حسن معاشرت » از ابى الربيع شامى روايت