المعافي الشّاكر له من الأجر كأجر المبتلى الصّابر ، و المعطى الشّاكر له من الأجر كأجر المحروم القانع . [ الحديث 866 تحريم كفر المعروف من الله أو من الناس ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ، عن إبراهيم بن أبي محمود [ إبراهيم بن محمود بن أبي البلاد - نسخة ] قال : سمعت الرّضا عليه السّلام يقول : من لم يشكر المنعم من المخلوقين لم يشكر اللّه عزّ و جلّ . [ الحديث 867 بدء خلق الانسان و تقلّبه في بطن امّه ] في الكافي : ( كتاب العقيقة ) باب « بدء خلق الانسان و تقلّبه في بطن امّه » عن زرارة ، عن أبي جعفر عليه السّلام ( في حديث ) ثمّ يبعث اللّه ملكين خلّاقين يخلقان في الأرحام ما يشاء اللّه ( إلى أن قال عليه السّلام ) فيقولان يا ربّ ما نكتب ؟ فيوحي اللّه إليهما أن ارفعا رؤوسكما إلى رأس امّه فيرفعان رؤوسهما فإذا اللّوح يقرع جبهة امّه فينظران فيه فيجدان في اللّوح صورته و زينته و أجله و ميثاقه شقيّا أو سعيدا و جميع شأنه « الخ » .

--> از او بخواهد ، و كسى كه داراى عافيت است و ببلا و مرضى دچار نگشته و شكر سلامتى را بجا آورد پاداش او چون پاداش كسى است كه ببلا گرفتار شده و شكيبا باشد ، و كسى كه نعمتى به او عطا شده و سپاس آن نعمت بجاى آورد پاداشش چون پاداش كسى است كه محروم از نعمت مانده و قناعت پيشه ساخته است . ( 1 ) 866 - و نيز در همان كتاب و باب : از ابراهيم بن ابى محمود ( ابراهيم بن محمود بن ابى البلاد - نسخه ) روايت شده كه از حضرت رضا عليه السّلام شنيدم ميفرمود : كسى كه سپاسگزارى نكند نعمت دهنده و نيكىكننده‌اى را از بندگان خداوند ، خداى با عزت و جلال را سپاسگزارى نكرده است . ( 2 ) 867 - در كافى : ( كتاب عقيقه ) باب « ابتداء خلقت انسان و حركت او در شكم مادرش » از زراره از حضرت باقر عليه السّلام ( در ضمن حديثى ) روايت شده كه آن حضرت فرمود : سپس بر ميانگيزاند خداوند دو فرشتهء خلق‌كننده را كه خلق ميكنند در رحمها آنچه را كه خداوند ميخواهد ( يعنى آن دو فرشته بامر حق سبحان هر صورتى كه مناسب است تصوير ميكنند ، تا آنجا كه فرمود : ) پس ميگويند پروردگارا چه بنويسيم ( يعنى براى او از نظر سعادت و شقاوت و ساير امورش چه تقدير كنيم ) پس خداوند بسوى ايشان وحى ميفرمايد كه سرهاى خود را به طرف سر مادر او بالا بريد ، پس سرهاى خود را به بالا متوجه ميسازند و ناگاه لوحى را مشاهده ميكنند كه به پيشانى مادر او مىخورد ، پس ( آن دو فرشته ) نظر در آن لوح مينمايند و در لوح ، صورت و زينت و مدت عمر و زيستن و عهد و ميثاق او را چه اهل شقاوت باشد يا سعادت و تمامى شئون او را مىيابند .