الأخلاق ) يا أباذر ، إذا دخل النّور القلب انفسح القلب و استوسع ، قلت : فما علامة ذلك بأبى أنت و امّى يا رسول اللّه ؟ قال صلّى اللّه عليه و آله و سلم : الإنابة إلى دار الخلود ، و التّجافي عن دار الغرور ، و الإستعداد للموت قبل نزوله . [ الحديث 91 لا تصاحب إلّا مؤمنا . . . ] و فيه أيضا : في ذلك الباب ( مكارم الأخلاق ) يا أبا ذرّ ، لا تصاحب إلّا مؤمنا ، و لا يأكل طعامك إلّا تقيّ ، و لا تأكل طعام الفاسقين . [ الحديث 92 اتّقوا معاصى اللّه في الخلوات ] و فيه أيضا : باب « ما جمع من جوامع كلم أمير المؤمنين عليه السّلام » ( مناقب ابن الجوزى ) و قال عليه السّلام : اتّقوا معاصى اللّه في الخلوات ، فإنّ الشّاهد هو الحاكم .

--> أبا ذر ! هنگامى كه نور يقين در قلب وارد شود ، دل گشاده و فراخ گردد ، عرضكردم پدر و مادرم فداى تو باد اى رسول خدا نشانهء آن چيست ؟ حضرت فرمود : بازگشت بجهان جاودان ، و دور شدن از خانهء فريبنده ( كه دنيا باشد ) و مهيا شدن براى مرگ پيش از فرا رسيدن آن . مراد از قلب در اينجا قلب صنوبرى شكل واقع در طرف چپ سينه نيست ، بلكه مقصود مرتبهء قلبيه‌ايست كه يكى از لطائف سبع است و ارتباطى با اين قلب دارد كه براى آن دو جهت باشد ، با يك جهت توجه بعالم روحانيت دارد كه از آن جهت استفادهء معارف حقيقيه مىكند ، و با يك جهت توجه بعالم جسم و بدن دارد كه اعمال شايسته از او صادر گردد ، و زمانى كه بمرتبهء يقين رسيد ، معارفى را كه بجهان ديگر راجع است و با او تناسب دارد تصديق مىكند ، و چون معارف حقيقيه و آنچه راجع بعوالم غيبيه است داراى وسعت و اطلاق است ، و وسعت و ضيق قلب بر حسب شمول و احاطه يا ضيق معلومات اوست و چون عوالم روحانى مانند عالم جسمانى ، عالم ضيق و تزاحم نيست هر چند معارفش اوسع باشد انشراح قلب وسعهء او بيشتر بود . ( 1 ) 91 - و نيز در همان جلد و باب : ( در كتاب مكارم الاخلاق ) است كه رسول خدا صلّى اللَّه عليه و آله بابى ذر فرمود : اى ابا ذر ! همنشين مباش مگر با مؤمن ، و غذاى ترا نخورد مگر شخص پرهيزكار ، و غذاى مردمى را كه از اطاعت خدا بيرونند مخور ( زيرا شخص پرهيزكار بواسطهء غذاى تو قوت بر اطاعت يابد ، و طعام اهل فسق و فجور شبهه ناك است ) . ( 2 ) 92 - و نيز در همان جلد : باب « مجموعهء سخنان حضرت امير المؤمنين عليه السّلام » ( از مناقب ابن جوزى ) نقل شده است كه آن حضرت فرمود : بپرهيزيد از نافرمانيهاى خدا در نهانىها ، زيرا گواه بر نافرمانيها ، همانست كه روز قيامت داورى مىكند ( مقصود