فروخور خشم را گر زنده مىخواهى دل خود را 321 فساد روى زمين از شراب مىزايد 74 كسى را ظفر بر ظفر حاصل است 377 كناره گرد خطرهاى بيكران دارد 307 كوته‌انديشى كه سازد دست منسوبان دراز 72 گر به ظاهر زاهد از دنيا كند پهلو تهى 314 گشته است در ميانه‌روى عمر ما تمام 307 گناه مانع ايجاد ما نشد اوّل 158 گيرم كه مارچوبه كند تن به شكل مار 313 لب فروبستنم از شكر نه از كفران است 266 مدار خويش بزرگى كه بر شراب نهاد 74 مشو از شكر حقّ غافل كه حقّ از خلق نعمت را 248 مكش رو درهم از حكم قضا ور مىكشى درهم 302 ميان قهر خدا و عدو مشو حايل 320 نتوان گفت عارفش ، هست او 316 ورنه سزاوار خداونديش 251 هر شهى را كه هر دو باشد جمع 341 همان است اين چتر فيروزه‌فام 89 همان است اين زال زيبا تقاب 89 همه از بهر تو سرگشته و فرمانبردار 63 يا برآيم به چرخ گردنده 375