« و إيّاك و الاستئثار بما النّاس فيه أسوة . و التّغابي عمّا تعنى به ممّا قد وضح للعيون ، فإنّه مأخوذ منك لغيرك . و عمّا قليل تنكشف عنك أغطية الأمور ، و ينتصف منك للمظلوم . » « و بپرهيز از ايثار كردن و جهت خود برگزيدن و منع ديگران كردن از چيزى كه مردمان در آن يكسانند و همه حقّ دارند . و بپرهيز از تغافل كردن از چيزى كه در آن اهتمام و اعتنا بايد نمود از چيزهايى كه واضح شده مر چشمها را - يعنى ، محقّق شده باشد ، چون ردّ مظالم عباد و امثال آن - پس ، به درستى كه آنچه به غير حقّ اخذ كرده‌اى از تو گرفته خواهد شد از جهت غير تو ، و دادخواهى از تو خواهد شد از جهت مظلوم . » « املك حميّة أنفك ، و سورة حدّك ، و سطوة يدك و غرب لسانك ، و احترس من كلّ ذلك بكفّ البادرة ، و تأخير السّطوة ، حتّى يسكن غضبك فتملك الاختيار ، و لن تحكم ذلك من نفسك حتّى تكثر همومك بذكر المعاد إلى ربّك . » يعنى : « مالك باش و در تحت فرمان خود درآر سركشى نفس خود را ، و تندى غضب خود را ، و حملهء دست خود را ، و تيزى زبان خود را . و نگاه‌دار خود را از همهء اين بديها به بازگرفتن خود از سرعت عقوبت ، و پس‌انداختن سطوت تا هنگامىكه ساكن شود غضب تو [ 216 ب ] و مالك اختيار خود شوى ، و هرگز محكم و استوار نگردانى آن را در نفس خود تا بسيار سازى غمهاى خود را به ياد كردن معاد و بازگشت به سوى پروردگار خودت . » « و الواجب عليك أن تتذكّر ما مضى لمن تقدّمك من حكومة عادلة ، أو سنّة فاضلة ، أو أثر عن نبيّنا صلّى اللّه عليه و إله و سلم أو فريضة في كتاب اللّه ، فتقتدي شاهدت ممّا عملنا به فيها ، و تجتهد لنفسك في اتّباع ما عهدت إليك في عهدي هذا ، و استوثقت به من الحجّة لنفسي عليك ، لكيلا تكون لك علّة عند تسرّع نفسك إلى هواها . » « و واجب بر تو آن است كه متذكّر شوى آنچه گذشته است از كسان كه پيش از تو بوده‌اند از واليان از حكومت عادله و طريقت فاضله ، يا اثرى كه رسيده باشد از پيغمبر ما صلّى اللّه عليه و إله و سلم يا فريضه‌اى كه باشد در كتاب خدا ؛ پس ، اقتدا كنى به آنچه مشاهده كردى از آنچه