باب پنجم از قسم دوم : در ترجمهء عهدى كه حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - جهت مالك اشتر نخعى نوشته بودند در وقتى كه او را والى مصر ساخته بودند . بسم اللّه الرّحمن الرّحيم « هذا مأ أمر به عبد اللّه عليّ أمير المؤمنين مالك بن الحارث الأشتر في عهده إليه ، حين ولّاه مصر . » يعنى : « اين آن چيزى است كه امر فرموده به آن عبد اللّه على ، امير مؤمنان ، مالك را در عهد خود به سوى او ، در وقتى كه او را والى مصر ساخت . » « جباية « 1 » خراجها و جهاد عدوّها ، و استصلاح أهلها ، و عمارة بلادها . » « به جهت گرد كردن خراج آن ديار ، و به صلاح آوردن مردمان آنجا ، و معمور ساختن شهرهاى آن جانب . » « أمره بتقوى اللّه ، و إيثار طاعته ، و اتّباع ما أمر به في كتابه : من فرائضه و سننه ، الّتي لا يسعد أحد إلّا باتّباعها ، و لا يشقى إلّا مع جحودها و إضاعتها . » « امر كرد او را به پرهيزكارى و ترسدارى از حضرت بارى ، و اختيار كردن طاعت و

--> ( 1 ) . اصل : « جبوة » . اينجا از نهج البلاغه ، چاپ صبحى صالح ، ص 427 و شرح نهج البلاغه ، ابن ابى الحديد ، ج 17 ، ص 30 و نهج البلاغه ، چاپ فيض الاسلام ، ص 991 - كه از اين پس ، هنگام ذكر از هر سه نسخه ، از آنها با عنوان ديگر نسخ ياد مىشود - نقل شد .