حكمتها و مصلحتها ، چون اين زمان كه حضرت صاحب الزّمان و خليفة الرّحمان - عليه صلوات الملك المنّان - چون آفتاب در حجاب سحاب « 1 » پنهان است ، اگر پادشاهى عادل مدبّر كه كدخدايى و رياست اين جهان نمايد در ميان خلق نباشد ، كار اين جهان به فساد و اختلال انجامد و منتظم نشود و هيچ‌كس را تعيّش ممكن نباشد ، بلكه لابدّ و ناچار ضرور است خلق را از پادشاهى كه به عدل زندگانى نمايد و پيروى سيرت و سنّت امام اصلى كند و در دفع شرّ ظالمان بكوشد و هركس را در مرتبهء استحقاق خود نگاه دارد و حفظ رعايا و زيردستان كه امانات جناب احديّتند نمايد ، و مؤمنان و شيعيان را از شرّ طغيان و استيلاى كفّار و مخالفين دين محافظت نمايد ، و ترويج شعار شرع و ملّت به‌جا آورد و اهل علم و تقوا و دين را تقويت كند و اهل باطل و بدعت و تلبيس را دفع كند ، و طمع در اموال رعايا نكند و ايشان را ، و اموال ايشان را ، ادوات فسق و لهو نسازد ، و امر معروف و نهى منكر به‌جا آورد ، و در امنيّت راهها بكوشد و سرحدها را به مردم كاردان ضبط نمايد . مجملا ، هرگاه پادشاه در مقام آن باشد كه به قدر وسع و توانايى پيروى امام اصل كند و سنن مرضيّهء شرع را در همه باب مطاع سازد و به قانون معدلت عمل نمايد ، چندان فوايد و منافع بر وجود او مترتّب است كه قلم و زبان را وسع بيان آن نيست . و آن پادشاه را به جناب احديّت كمال قرب است و دعاى او به استجابت نزديك است و حسن‌نيّت او مثمر ثمرات بسيار است و خلق از عهدهء مجازات انعام او برنمىتوانند آمد ، و او به حسب حقيقت روح اين جهان است . اين است مجملى در بيان فوايد و منافع وجود پادشاهان عادل .

--> ( 1 ) . ابر .