سلطنت مقرّر و مذكور است . فصل دوم : در وصيّت افلاطون و غير ذلك . فصل سوم : در ذكر بعضى سخنان حكماى ماتقدّم ، كه در امور ملك در هر باب نافع است . فصل چهارم : در ذكر بعضى سخنان و نصايح پادشاهان ماضى ، كه در امور ملك ماهر بوده‌اند . باب دوم : در آداب تدبير و سلوك پادشاه نسبت به طبقهء اهل قلم ، كه ايشان علما و حكما و فقها و اهل شرع و وزرا و قضات و اشراف و اطبّا و منجّمان و كتّاب و منشيان و محاسبان و مستوفيان و امثال ايشانند ، كه قوام دين و دولت به وجود ايشان مرتبط است [ 5 آ ] . و در اين باب چند فصل است : فصل اوّل : در تدبير ترتيب و تربيت ملوك متعلّقان و مخصوصان و ملازمان را ، على الاطلاق . فصل دوم : در كيفيّت آداب سلوك خدم و اتباع ملوك نسبت به ملوك ، بر سبيل اجمال . فصل سوم : در آداب سلوك پادشاه نسبت به حكما و فقها و دانشمندان و اصحاب درس و فتوا و قضات و امثال ايشان . فصل چهارم : در تدبير آداب سلوك پادشاه نسبت به وزراى عالى مقدار . فصل پنجم : در آداب تدبير اطبّا . فصل ششم : در تدبير منجّمان و ارباب علوم تعليميّه . فصل هفتم : در تدبير دبيران و منشيان . فصل هشتم : در آداب تدبير نويسندگان و مستوفيان و ارباب دفاتر و محاسبات ديوانى . باب سوم : در آداب تدبير و سلوك پادشاه نسبت به طبقات ديگر ، غير طبقه اهل قلم . و در اين باب پنج فصل است : فصل اوّل : در تدبير طبقهء اهل شمشير .