افتاد و زارى بسيار كرد و گفت : « الهى ! به حقّ صاحب اين قبر كه جانم بستان كه من طاقت فراق وى ندارم . » [ 117 آ ] دعاى پير موافق تقدير افتاده ، بر سر قبر حضرت امير جان بداد . حضرات بر وى بگريستند و به تجهيز او قيام نموده ، در حوالى قبر مطهّر او را دفن نمودند . و ببايد دانست كه حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - از مأكول و ملبوس به مرتبهء اقلّ اكتفا مىنموده‌اند و مأكول لذيذ ميل نمىفرموده‌اند و جامهء فاخر نمىپوشيده‌اند ، چنان كه مذكور شد . و باقى ائمهء هدى - سلام اللّه عليهم اجمعين - از مأكولات متعارف زمان خود ميل مىنموده‌اند و لباسهاى قيمتى معروف در آن زمان مىپوشيده‌اند و بعضى اوقات متصوّفان آن زمان ، كه لباس زرق و شيد را دام فريب خلق ساخته بودند ، بر حضرات اعتراض مىنموده‌اند كه چرا لباس شما چون لباس حضرت امير المؤمنين نيست ؟ و حضرات جواب ايشان را مىفرموده‌اند و وجه اختلاف اين دو طريق دو امر است : اوّل آنكه فايده لباس به حسب قانون حكمت و عقل آن است كه رفع گرما و سرما نمايد و در ميانهء خلق حفظ عرض و آبروى آدمى كند . پس ، معتبر آن است كه هركس در هر زمان كه باشد ، لباسى كه در آن زمان نسبت به امثال آن شخص متعارف است بپوشد و از لباس نامتعارف كه غريب نمايد و باعث مذمّت عوام گردد احتراز نمايد ، چنان كه در احاديث شريفه ذكر آن شده و چون زمان حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله و حضرت امير المؤمنين - صلوات اللّه عليه - زمانى بود كه اوضاع معاش تنگ بود و مردم را در آن بلاد و در آن اوقات وسعتى و فراخى نبود و مأكول و ملبوس اهل آن زمان خفيف و كم‌قيمت بود و خوردن و پوشيدن اينها عيب نبود ، ايشان بدان نحو عمل مىنمودند . و چون در زمان باقى ائمه اوضاع روزگار متغيّر شد و احوال عالم نحوى ديگر شد و قسمى ديگر شايع و متعارف گرديد ، اگر در مأكول و ملبوس بر خود تنگ مىگرفتند ، مخالف عادات وقت بود و مقتضاى حكم شرع آن است كه به عادت زمان عمل شود . پس ، خلاف آن مستحسن و ممدوح نيست . شيخ ابو جعفر كلينى در كتاب كافى روايت نموده كه سفيان ثورى « 1 » در مسجد الحرام

--> ( 1 ) . ابو عبد اللّه سفيان بن سعيد ثورى كوفى ، متولّد به سال 95 يا 96 يا 97 ق . و متوفّى به سال 161 ق . كه نزد اهل سنّت از بزرگان و ائمهء علم حديث و ديگر دانشها به‌شمار مىرود . نك : وفيات الاعيان ، ج 2 ، صص 386 تا 391 .