المحقق السبزواري

445

روضة الانوار عباسى ( در اخلاق و شيوه كشور دارى ) ( فارسى )

روز قيامت صد هزار حاجت . از آن جمله بهشت و از آن جمله آنكه خويشان و آشنايان و برادران او را داخل بهشت سازد ، هرگاه ناصبى نباشند . » و آن حضرت فرموده كه ، « قضاى حاجت مؤمنى « 1 » دوست‌تر است نزد من از بيست حجّ كه در هر حجّى بيست هزار دينار انفاق كند . » و آن حضرت فرموده كه ، « هركه سعى كند در حاجت برادر مؤمن جهت رضاى خدا ، مىنويسد خداى عز و جلّ از جهت او هزارهزار حسنه ؛ و مىبخشايد خويشان او و همسايگان او و برادران او و آشنايان او را و هركس كه نسبت به او نيكويى كرده باشد در دنيا . و هرگاه روز قيامت مىشود ، به او گفته مىشود كه ، داخل دوزخ شو و هركس در آنجا بيابى كه با تو نيكويى كرده باشد در دنيا بيرون آور از آتش ، مگر آنكه ناصبى باشد . » و آن حضرت فرموده كه ، « هركه اطعام كند مؤمنى را ، واجب مىشود از جهت او بهشت . » و فرموده كه ، « هيچ مردى نيست كه دو مؤمن به خانهء او داخل شوند ، پس اطعام كند ايشان را چنان كه سير شوند ، مگر آنكه آن افضل است از آزاد كردن بنده . و حضرت امام زين العابدين عليه السّلام فرموده كه ، « هركه اطعام كند مؤمنى را از گرسنگى ، اطعام مىكند خداى عز و جلّ او را از ميوه‌هاى بهشت . و هركه آب دهد مؤمنى را از تشنگى ، آب مىدهد او را خداى عز و جلّ از رحيق « 2 » مختوم . » و حضرت صادق عليه السّلام فرموده كه ، « هركه بپوشاند برادر مؤمن را كسوت زمستانى يا تابستانى ، حقّ است بر خداى عز و جلّ كه بپوشاند او را از جامه‌هاى بهشت و آسان گرداند بر او سكرات مرگ را ، و واسع گرداند بر او قبر او را ، و ملاقات كند با ملائكه چون از قبر برآيد به بشارت . و اين است قول خداى عز و جلّ كه فرموده : تَتَنَزَّلُ عَلَيْهِمُ الْمَلائِكَةُ أَلَّا تَخافُوا وَ لا تَحْزَنُوا وَ أَبْشِرُوا بِالْجَنَّةِ الَّتِي كُنْتُمْ تُوعَدُونَ « 3 » يعنى : « ملاقات مىكنند با او فرشتگان به آنكه ميترسيد و اندوهگين ميباشيد . و بشارت باد شما را بهشتى كه به آن موعود شده‌اند . » و آن حضرت فرموده كه ، « هركه بپوشاند يكى از فقراى مسلمين را جامه از برهنگى ، يا اعانت كند او را به چيزى كه تقويت معيشت او كند ، موكّل مىسازد خداى عز و جلّ به او

--> ( 1 ) . بعد از « مؤمنى » كلمهء « را » حذف شد . ( 2 ) . بادهء ناب ، شراب خالص . ( 3 ) . فصّلت : 30 .