- صلوات اللّه عليه - صورت حال را به عرض حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله رسانيد . و آن حضرت به جانب خانهء حضرت فاطمه عليها السّلام روان شد و چون به حجرهء حضرت فاطمه عليها السّلام رسيد ، ديد كه آن حضرت در مصلّاى خود به عبادت مشغول است و از گرسنگى و بىقوتى شكم بر پشت چسبيده . چون قرّة العين خود را بدان حالت مشاهده نمود ، فرمود : « و اغوثاه ! يا اللّه ! اهل‌بيت محمّد صلّى اللّه عليه و إله يموتون جوعا . » يعنى : « اى پروردگار عالم ! اهل بيت محمّد صلّى اللّه عليه و إله از گرسنگى بخواهند مرد . » و در روايت ابن مهران باهلى مروى است كه ، چون آن حضرت اهل‌بيت خود را به آن حال ديد ، خود را بر ايشان انداخت و گفت كه ، « شما سه روز و سه شب است كه هيچ طعام نخورده‌ايد و از بىقوتى ضعيف گشته‌ايد و من از شما غافلم . » پس ، جبرئيل از جانب ملك جليل در رسيد و فرمود كه ، « يا محمّد ! هنيئ گردانيد خداى عز و جلّ از براى تو در اهل‌بيت تو . » حضرت فرمود كه ، « چه‌چيز بگيرم يا جبرئيل ؟ » پس ، جبرئيل عليه السّلام سورهء هل أتى على الانسان را خواند تا آخر سوره . حكايت آورده‌اند كه يكى از ياران حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله هديّه‌اى نزد دوستى فرستاد . و آن دوست به خانهء دوست ديگر فرستاد ، و همچنين به آن چندين خانهء دوست فرستادند و آخر به همان خانهء دوست اولين رسيد . با آنكه همه در غايت گرسنگى و فاقه بودند بر دوستان خود ايثار نمودند . حكايت از حذيفة بن عدى نقل است كه گفته : « در حرب تبوك بسيار كس شهيد شدند . « 1 » از تشنگى من آب برگرفتم و پسر عمّ خود را طلب كردم و وى را يك نفس مانده بود . از تشنگى گفت : خ اين را به هشام ده خ . نزديك او رفتم . او حواله به ديگرى كرد كه ، خ آب به

--> ( 1 ) . در غزوهء تبوك ، كه در سال نهم پس از هجرت روى داد ، به دليل عدم حضور روميان جنگى به وقوع نپيوست ، لذا انتساب ماجرا به اين جنگ صحيح نيست .