اعتدال آن است كه ظهور اثر اين قوّت منتظر اشارهء عقل و شرع باشد . چون در وقت حميّت شرع و عقل او را برانگيزاند ، انگيخته شود ؛ و چون در محلّ حلم و عفو به حكم عقل و شرع تسكين او شود ، طغيان ناريّت او منتفى گردد . و هركه فتور اين قوّت در خود احساس كند ، چنان كه از مرتبهء اعتدال كمتر باشد ، واجب است كه به معالجه ، قوّت غضبى را [ 89 آ ] به حدّ اعتدال آرد .