مىباريد . غسل كرد و تا روز به نماز مشغول بود . او را گفتند : « فردا كارزار مىبايد كرد . امشب خود را آسوده‌دار و استراحت كن . » فرمود كه ، « امشب مرا كار مىبايد كرد و فردا كار خداى راست و به دست من هيچ نيست . » و بر سجاده بود تا وقتى كه روز شد . فرض صبح بگزارد و رو سوى آسمان كرد و گفت : « الهى ! از ما دو فريق هركدام كه بندگان تو را بهتر خواهد بود او را نصرت ده . » [ 77 آ ] و چون از مناجات فارغ شد ، بر مركب اقبال سوار شد و او را فتحى عظيم و نصرتى شگرف حاصل شد .