حسد مبريد » . و فرمود كه ، « حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله زنى را شنيد كه به كنيز خود دشنام مىداد در وقتى كه روزه داشت . حضرت طعامى طلبيد و به آن زن فرمود كه ، خ بخور خ . آن زن گفت : خ من روزه دارم خ . حضرت صلّى اللّه عليه و إله فرمود : خ چگونه روزه دارى و حال آنكه كنيز خود را دشنام دادى ؟ خ پس ، بايد در حال صيام چشم و گوش و شكم و فرج را از حرام نگاه دارد ؛ و مناظره به خصومت نكند و باوقار بوده باشد و استغفار و دعاى بسيار بكند كه دعا رفع بلا مىكند و استغفار گناهان را محو مىكند ، چنان كه از حضرت امير المؤمنين عليه السّلام منقول است . و اوقات صرف عبادت و توجّه و حضور قلب كند و تصدّقات به‌جا آورد . اين است فرايض كه بعد از ايمان مراعات آنها بيشتر از ساير مثوبات « 1 » بايد كرد . و مرتبهء دوم كه واجبات غير فرايض است سهل نبايد گرفت و ترك يكى از آن واجبات را كوچك نبايد شمرد ، كه كوچك گرفتن گناه صغيره و آن را سهل و آسان شمردن كبيره است . پس ، به قدر امكان مراعات واجبات بايد كرد و در آن باب بايد كوشيد و سنن حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله را سهل نبايد گرفت و بىرغبت به آن نبايد بود ، بلكه اهتمام بايد داشت و چندانكه ميسّر باشد ترك نبايد كرد . خصوصا ، آنچه در باب آن تأكيد بسيار واقع شد ، و ثواب بسيار بر آن مترتّب است . مانند نوافل مرتّبه شبانروزى و صلوة جماعت كه در آن باب مبالغه بسيار است ، چنان كه از حضرت رسول صلّى اللّه عليه و إله منقول است كه ، « نيست نماز از براى كسى [ كه ] « 2 » نكند نماز با مسلمانان در مسجد ، مگر به سبب علّتى و عذرى . » و حضرت رسول اللّه صلّى اللّه عليه و إله فرموده كه ، « غيبتى نيست الّا از براى كسى كه نماز در خانه خود كند و ميل به جماعت ما نداشته باشد . و هركه ميل به جماعت مسلمانان نداشته باشد ، واجب است بر مسلمانان كه غيبت او بكنند ، و ساقط مىشود در ميانه مسلمانان عدالت او ؛ و واجب است هجرت و دورى كردن از او . و هرگاه رفع كنند امر او را به امام مسلمانان ، امام او را مىترساند و حذر مىفرمايد . يعنى ، تخويف « 3 » مىكند كه چرا به نماز جماعت مسلمانان حاضر نمىشود . پس ، اگر به جماعت مسلمانان حاضر شد ، خوب ؛ و

--> ( 1 ) . جمع « مثوبه » به معنى پاداش نيك و جزاى كار خوب است . ( 2 ) . از مر اضافه شد . ( 3 ) . بيم دادن .