المحقق السبزواري

127

روضة الانوار عباسى ( در اخلاق و شيوه كشور دارى ) ( فارسى )

همچنانكه فايز شدند به آن علم و دانش . به درستى كه اهل تقوا آسانترين و سبكترين اهل دنيايند به حسب مؤونت - يعنى ، مدار و معاش ايشان به اندك چيزى [ 25 آ ] مىگذرد - و اكثر اهل دنيا به حسب معونت و يارى دادن . يعنى ، مؤمنان را بيش از همه كس در امور يارى و مددكارى مىكنند ؛ نزد ايشان حاجتى كه ذكر مىكنيد شما را يارى مىدهند و اگر فراموش كرديد ، به ياد شما مىآورند ؛ به غايت گويندگانند به امر خدا و به غايت قائمانند بر امر خدا ؛ قطع كرده‌اند دوستى خود را به دوستى پروردگار خود ؛ وحشت كرده‌اند از دنيا به واسطهء طاعت پادشاه خود ؛ و نظر كرده‌اند به جانب خدا به دلهاى خود ؛ و دانسته‌اند كه اوست كه مىبايد نظر متوجّه او باشد ، به واسطهء عظيم شأن [ ى ] و جلالت و بزرگى او . پس ، نازل ساخته‌اند دنيا را از بابت منزلى كه فرود آمدى ؛ پس ، از آنجا رحلت كردى يا چون مالى كه در خواب يافتى ؛ پس ، چون بيدار شدى با تو هيچ‌چيز نبود . به درستى كه من از براى تو اين مثل براى آن زدم كه دنيا نزد اهل عقل و علم مثل سايه‌اى است . پس ، حفظ كن يا جابر آنچه خداى عز و جلّ از تو طلب رعايت آن كرده از دين خود و حكمت خود ؛ و از او سؤال مكن از آنچه از براى تو نزد اوست ، الّا آنچه از براى او نزد توست . يعنى ، در برابر طاعت و بندگى طمع ثواب مدار . قسم به عمر خودم كه بسيار حريص بر امرى باشد كه حصول آن امر باعث شقاوت او شود ، و بسيار كاره « 1 » امرى باشد كه حصول آن باعث سعادت او شود » . و در اين دو حديث كه مذكور شد ، اشاره به آن مؤمن كامل شده و همچنين در حديث طويلى در كتاب كافى تفصيل شرايط آن ايمان مذكوره [ آمده ] ، از خوف تطويل به آنچه مذكور شد اختصار كرديم . اميد كه حقّ تعالى همگنان را حصول آن مرتبهء اعلى روزى كناد .

--> ( 1 ) . ناپسنددارنده ، كراهت‌دارنده .