در روايت است كه حضرت امير المؤمنين - صلوات الله عليه - چون اين خطبه را - كه بعضى از آن منقول شد - بر مردمان خواند ، به لرزه درآمدند از جهت آن پوستها ، و گريستند از جهت آن چشمها ، و به ناله درآمدند از جهت آن دلها ، و اين خطبه را جماعتى [ 21 آ ] از مردمان خطبهء غرّا مىنامند و جهت تنبيه بر فساد و تغيير و انقلاب دنيا و بيان منازل و احوال آدمى ، از ابتداى پوشيدن خلعت حيات تا هنگام كندن آن لباس ، همين خطبه ، صاحب بصيرت را كافى است .