مىآشامند ، نهرهايى كه بستر آنها نقره و سنگريزه‌هاى آن مرجان است ، و در زمينى جاى دارند كه خاكش مشك اذفر و گياهش زعفران است و از ابر آن گلاب نسرين بر تپه‌هاى كافورش مىبارد . كوزه‌هايى نزد آنها مىآورند ، كوزه‌هايى كه سيمين و آراسته به درّ و ياقوت و مرجانند ، كوزه‌هايى كه در آنها رحيق مختوم ( شراب ناب سر به مهر ) كه با آب سلسبيل گوارا آميخته شده ، كوزه‌هايى كه به سبب صفاى جوهر نور از آن مىتابد و رقّت و پاكيزگى شراب از وراى آن آشكار است ، دست آدمى آنها را نساخته تا در تكميل كار و خوبى ساخت آنها كوتاهى كند بلكه به دست خدمتگارانى تهيّه شده‌اند كه پرتو رخسارشان از روشنى تابش خورشيد حكايت مىكند ليكن خورشيد چگونه مىتواند حلاوت رخسار و زيبايى پيشانى و جلوهء بنا گوشها و ملاحت چشمان آنها را داشته باشد . شگفتا از كسى كه به چنين سرايى با اين اوصاف معتقد است و يقين دارد كه ناگزير از رفتن به سوى آن است و مىداند كه اهل سراى آخرت نمىميرند ، و بر كسى كه به ساحت آن در آيد مصيبت فرود نمىآيد ، و حوادث به چشم ملامت به اهل آن نمىنگرند با اين همه چگونه به سرايى خو مىگيرد كه خداوند ويرانى آن را اجازه داده و بدون آن زندگى برايش گوارا مىباشد ، به خدا سوگند اگر در آن سرا چيزى جز سلامت تن و ايمنى از مرگ و گرسنگى و تشنگى و اقسام ديگر حوادث وجود نداشت سزاوار بود كه به همين خاطر از دنيا دورى كند و چيزى را كه جدايى و تلخى از ضرورتهاى آن است بر آن ترجيح ندهد چه رسد به اين كه اهل آن پادشاهانى هستند كه ايمن از هر حادثه و به انواع سرور و شادى متنعّم و از هر چه ميل و آرزو دارند برخوردارند ، هر روز در آستانهء عرش خداوند حاضر مىشوند و به وجه كريم او مىنگرند و از اين نگاه لذّتى براى آنها حاصل مىشود كه به ديگر نعمتهاى بهشت توجه نمىكنند ، آنان پيوسته ميان انواع اين نعمتها در رفت و آمدند و از زوال آنها ايمن مىباشند . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « ندا كننده‌اى ندا مىدهد اى اهل بهشت براى شماست كه در آن پيوسته تندرست باشيد و هيچ گاه بيمار نشويد ، براى شماست كه هميشه زنده باشيد و هرگز نميريد ، براى شماست كه هميشه جوان باشيد و هرگز پير نشويد و براى شماست كه هميشه متنعّم باشيد و هيچ گاه بد حال نباشيد ، و اين قول خداوند است كه : وَ نُودُوا أَنْ تِلْكُمُ الْجَنَّةُ أُورِثْتُمُوها بِما كُنْتُمْ تَعْمَلُونَ « 1 » .

--> ( 1 ) صحيح مسلم ، ج 8 ، ص 148 ، از حديث ابى سعيد خدرى ، اعراف / 42 : و ندا داده مىشود كه اين بهشت را در برابر اعمالى كه انجام مىداديد به ارث برديد .