اين است خوراك و نوشيدنى دوزخيان به هنگامى كه گرسنه مىشوند ، اكنون به مارها و كژدمهاى جهنّم و شدّت زهر و بزرگى جثّه و زشتى منظر آنها بنگر كه بر اهل جهنّم مسلّط و به آنها شيفته مىشوند و يك ساعت از گزيدن آنها باز نمىايستند . از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت است كه : كسى كه خداوند به او مالى دهد و وى زكات آن را پرداخت نكند روز قيامت مال او به صورت مارى بسيار زهر ناك كه بر بالاى چشمانش دو خال سياه است مجسّم و طوق گردن او مىشود ، سپس دو گوشهء دهن او را مىگيرد و مىگويد : من مال و گنج تو هستم ، و پس از آن پيامبر صلّى اللّه عليه و آله اين آيه را خواند : وَ لا يَحْسَبَنَّ الَّذِينَ يَبْخَلُونَ بِما آتاهُمُ اللَّهُ مِنْ فَضْلِهِ هُوَ خَيْراً لَهُمْ « 1 » . پيامبر صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « در دوزخ مارهايى است همانند گردن شتران تنومند بختى كه چون يكى از آنها بگزد چهل سال سوزش زهر آن احساس مىشود . و در آن كژدمهايى است مانند استر پالاندار كه وقتى مىگزند گزيده شده چهل سال دچار سوزش زهر آن است . اين كژدمها و مارها بر كسانى مسلّط مىشوند كه در دنيا بخل و بد خويى و آزار رسانى به مردم بر آنان چيره باشد و كسى كه خود را از خويها نگهدارد اين مارها و كژدمها برايش مجسّم نمىشوند و از آنها مصون مىماند » « 2 » . پس از اينها در بزرگ گردانيدن اجسام دوزخيان بينديش چه خداوند بر طول و عرض اندام آنها مىافزايد تا بدين سبب عذاب آنها زيادتر شود و سوزندگى آتش و سوزش گزيدگى مارها و كژدمها را يكباره در همهء اجزاى بدن خود پياپى احساس كنند . از پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله روايت است كه : « دندان كافر در آتش مانند كوه احد و ستبرى پوست بدنش به اندازهء مسافت سه روزه راه است » « 3 » . و نيز فرموده است : « لب پايين او بر سينه‌اش افتاده و لب بالايش پهن شده و صورتش را پوشانيده است » « 4 » . و نيز : « در روز قيامت زبان كافر دو فرسخ كشيده مىشود و مردم آن را پايمال مىكنند » « 5 » با اين بزرگى بدن پيوسته آتش آنها را

--> ( 1 ) آل عمران / 180 : آنها كه بخل مىورزند و آنچه را از فضل خود به آنها داده انفاق نمىكنند گمان نكنند براى آنها خير است بلكه براى آنها شرّ است . ( 2 ) مسند احمد ، طبرانى از طريق ابى لهيعه از درّاج از عبد اللّه بن حارث بن جزء ، صحيح ابن جبّان ، حاكم و گفته است سند آن صحيح است . ( 3 ) صحيح مسلم ، ج 8 ، 154 از حديث ابى هريره . ( 4 ) ترمذى نظير آن را روايت كرده است . ( 5 ) سنن ترمذى ، ج 10 ، ص 49 و در آن آمده است : « زبانش يك يا دو فرسخ كشيده مىشود » .