مردم شفاعت مىكنم » « 1 » . مىگويم : پس از آن غزّالى تمامى حديث شفاعت را با همهء اشكالاتى كه در محتواى آن است از ابى هريره نقل كرده است و ما به جاى آن آنچه را از طريق خاصّه ( شيعه ) وارد شده ذكر مىكنيم : علىّ بن ابراهيم در تفسير خود به سند موثّق از امام صادق عليه السّلام روايت كرده است كه از آن حضرت دربارهء شفاعت پيامبر صلّى اللّه عليه و آله در روز قيامت پرسيدند فرمود : « روز قيامت عرق مردم را لجام مىكند از اين رو مىگويند : ما را نزد آدم ببريد تا براى ما شفاعت كند پس پيش آدم مىآيند و مىگويند : نزد پروردگارت براى ما شفاعت كن ، مىگويد : از من گناهى سر زده به نوح مراجعه كنيد ، نوح نيز آنها را به پيامبر پس از خود رجوع مىدهد تا به عيسى عليه السّلام مىرسند ، او مىگويد : بر شما باد به محمّد پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله آنان خود را بر آن حضرت عرضه و درخواست شفاعت مىكنند ، به آنان مىفرمايد ، برويد پس به در بهشت برده مىشوند ، و آن حضرت روبروى باب الرّحمان به سجده مىرود و تا آنگاه كه خدا بخواهد در سجده خواهد بود سپس خداوند مىفرمايد : سر بردار و شفاعت كن تا پذيرفته شود و درخواست كن تا به تو عطا گردد ، و همين است معناى قول خداوند كه فرموده است : عَسى أَنْ يَبْعَثَكَ رَبُّكَ مَقاماً مَحْمُوداً « 2 » . صدوق به سند خود از امام صادق عليه السّلام روايت مىكند كه : « پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : كسى كه به حوض من ايمان ندارد او را به حوض من وارد نمىكند ، و كسى كه به شفاعت من ايمان نداشته باشد او را به شفاعت من نايل نمىسازد ، سپس فرمود : جز اين نيست كه شفاعت من براى اهل كباير از امّت من است امّا نيكوكاران را خطرى متوجّه نيست » « 3 » . غزّالى مىگويد : اين است شفاعت پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله و هر يك از آحاد امّت او اعمّ از عالمان و صالحان را نيز شفاعتى است تا آن جا كه پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « به شفاعت مردمى از امّتم بيش از ( دو قبيلهء ) ربيعه و مضر وارد بهشت مىشوند » « 4 » . و نيز فرموده است : به كسى گفته مىشود : « اى فلان بر خيز و شفاعت كن ، آن كس

--> ( 1 ) الاوسط طبرانى و در ميان راويان آن احمد بن عمرو رفيق على مدنى معروف به ملوّرى است كه مجهول مىباشد ، مجمع الزّوائد ، ج 10 ، ص 379 . ( 2 ) همان ماخذ ، ص 387 . اسراء / 79 : . . . شايد پروردگارت تو را به مقامى شايسته برانگيزد . ( 3 ) عيون اخبار الرّضا عليه السّلام ، ص 78 ، امالى صدوق ، ص 5 . ( 4 ) مسند احمد و رجال آن ثقه‌اند ؛ مجمع الزّوائد ، ج 10 ، ص 381 ؛ امالى شيخ طوسى ، ص 63 ، نظير آن .