الفيض الكاشاني

343

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

بفرستد بهتر از هفتاد فرزند است كه پس از خود به جا گذارد و همه سوار بر مركب شوند و در راه خدا جهاد كنند . » « 1 » و نيز فرموده است : « هر كس از مسلمانان دو فرزند از پيش بفرستد و اجر خود را از خدا بخواهد به اجازهء خداوند آنها حايل او از آتش دوزخ خواهند شد . » « 2 » و نيز : « هرگاه خداوند بنده‌اى را دوست بدارد محبوبترين فرزندانش را از او مىگيرد . » « 3 » و نيز : « پاداش مؤمن بر مرگ فرزندش بهشت است ، صبر كند يا نكند . » « 4 » و نيز : « خداوند به شگفت مىآيد از كسى كه فرزندش بميرد و او حمد خدا گويد ، خداوند مىفرمايد : اى فرشتگان من بنده‌ام حمد من مىگويد در حالى كه جانش را گرفته‌ام . » « 5 » غزّالى مىگويد : زيد بن اسلم گفته است : پسرى از داوود عليه السّلام مرد و او بر مرگ وى بسيار غمگين شد ، به او گفته شد : از نظر تو چه چيزى با او برابرى مىكند ؟ پاسخ داد : به اندازه اين كه زمين را پر از طلا كنند ، گفتند : پاداش تو به همين اندازه است . پيامبر خدا صلّى اللّه عليه و آله فرموده است : « اگر از مسلمانى سه فرزند بميرد و در مرگ آنها اجر خود را از خدا بخواهد آنها براى او پسرى از آتش خواهند بود . » زنى كه در نزد پيامبر صلّى اللّه عليه و آله حضور داشت گفت : يا دو تا ، فرمود : يا دو تا » « 6 » ، و بايد پدر به هنگام مرگ فرزند خالصانه براى او دعا كند چه آن از هر دعاى ديگر اميدوار كننده‌تر و به اجابت نزديكتر است . محمّد بن سليمان بر گور فرزندش ايستاد و گفت : پروردگارا صبح كردم در حالى كه در بارهء او به تو اميدوارم و نيز بر او از تو بيم دارم اميدم را محقّق فرما و از ترسم ايمنى ده . ابو سنان بر روى گور پسرش ايستاد و گفت : بار خدايا من حقّ خودم را كه بر او واجب بوده است آمرزيدم ، تو هم حقّ خودت را كه بر او واجب بوده است بيامرز چه تو بخشنده‌تر و كريمترى . عربى بيابانى بر قبر فرزندش ايستاد و گفت : بار الها من كوتاهى او را در نيكى به

--> ( 1 ) كافى ، ج 3 ، ص 218 ، شماره 1 . ( 2 ) كافى ، ج 3 ، صص 219 و 220 ، شماره 6 / 5 / 8 و 9 . ( 3 ) كافى ، ج 3 ، صص 219 و 220 ، شماره 6 / 5 / 8 و 9 . ( 4 ) كافى ، ج 3 ، صص 219 و 220 ، شماره 6 / 5 / 8 و 9 . ( 5 ) كافى ، ج 3 ، صص 219 و 220 ، شماره 6 / 5 / 8 و 9 . ( 6 ) صحيح بخارى ، ج 2 ، ص 188 از حديث ابى سعيد خدرى ، عبد اللّه بن احمد ، الكبير طبرانى ، ابو يعلى و رجال او ثقه‌اند و مجمع الزّوائد ، ج 3 ، ص 8 .