دنيا و كرامت آخرت را به چنگ آورده‌اند « 1 » . » مىگويم : از طريق خاصّه ( شيعه ) كافى از ابى عبيده روايت شده كه گفته است : « به امام باقر عليه السّلام عرض كردم : به من چيزى بفرماى كه از آن سود برم ، فرمود : اى ابا عبيده ! زياد مرگ را ياد كن چه هر انسانى آن را بسيار ياد كند نسبت به دنيا بى رغبت مىشود « 2 » . » از ابى بصير نقل شده كه گفته است : به ابى عبد اللّه عليه السّلام از وسواس شكايت كردم ، فرمود : « اى ابا محمد ! به ياد آور كه پيوندهايت در گور گسسته مىشود ؛ دوستانت هنگامى كه تو را به خاك سپردند از نزد تو باز مىگردند ؛ آنچه در سرت دارى از سوراخهاى بينى تو سرازير مىشود ، و كرمها گوشت بدنت را مىخورند . هرگاه اينها را به ياد آورى آنچه از آن شكايت دارى فراموشت خواهد شد . ابو بصير گفته است : به خدا سوگند من اينها را به ياد نياوردم جز اين كه آنچه از غمهاى دنيا دچار بودم فراموشم شد « 3 » . » از ابى عبد اللّه عليه السّلام روايت شده كه فرموده است : « كسى كه كفنش با او در خانه‌اش باشد در جرگهء غافلان ثبت نمىشود . و هر زمان به آن نظر كند مأجور خواهد بود « 4 » . » و نيز فرموده است : « هيچ اهل خانهء شهرى و بيابانى نيست جز اين كه فرشتهء مرگ روزى پنج بار آنان را مورد دقت و بررسى قرار مىدهد « 5 » . » و نيز : « هرگاه جنازه‌اى را حمل كنى چنان باش كه گويا تويى كه حمل مىشوى ، و گويا از خدا خواسته‌اى كه تو را به دنيا باز گرداند و اجابت فرموده است ، پس بنگر چگونه عمل را از سر مىگيرى ؛ سپس فرمود : شگفتا از قومى كه اوّل تا آخر آنها زندانى مىباشند آنگاه در ميان آنها بانگ رحيل داده مىشود و آنها بازى مىكنند . » « 6 » و نيز از آن حضرت روايت شده كه : « امير مؤمنان عليه السّلام فرموده است : كسى كه فردا را از عمر خود بشمارد مرگ را در جايگاه حقيقى خود قرار نداده است . » و نيز از آن حضرت نقل شده كه امير مؤمنان عليه السّلام فرموده است : « هيچ بنده‌اى آرزويش را طولانى نمىكند جز اين كه عملش را بد مىكند » ؛ و نيز فرمود : « اگر بنده اجلش را ببيند و

--> ( 1 ) ابن ابى الدنيا تمام حديث را با سند خوب نقل كرده است ؛ الترغيب و الترهيب ، ج 4 ، ص 238 . ( 2 ) همان مأخذ ، ج 3 ، ص 255 ، شماره 18 و 20 . ( 3 ) همان مأخذ . ( 4 ) كافى ، ج 3 ، ص 256 ، شماره 23 و 22 . ( 5 ) كافى ، ج 3 ، ص 256 ، شماره 23 و 22 . ( 6 ) همان مأخذ ، ج 3 ، ص 258 ، شماره 29 .