كتاب تفكّر ( 1 ) و اين نهمين كتاب از بخش منجيات المحجّة البيضاء في تهذيب الإحياء است بسم اللّه الرّحمن الرّحيم سپاس ويژهء خداوندى است كه براى نهايت عزّت خود حدّى مقرّر نكرده ، و اين كه اوهام بتوانند براى وصول به كنه عظمت او گام بردارند و افهام رسيدن به آن را هدف و مقصد خود سازند راهى قرار نداده ؛ دلهاى طالبان و مشتاقان در وادى كبريايى او حيران و سرگردان مانده است و هر زمان دل براى رسيدن به اين مقصود به حركت درمىآيد انوار جلال او وى را به بازگشت مجبور مىسازد ، و هنگامى كه بخواهد نوميدانه بازگردد از سراپردهء جمال او ندا مىرسد : شكيبايى ، شكيبايى ، سپس به او گفته مىشود : انديشه‌ات را در ذلّت عبوديّت به جولان در آور چه اگر در جلال ربوبيّت بينديشى نخواهى توانست كارى از پيش ببرى ؛ و اگر برآنى در چيزى فراسوى صفات او فكر كنى در نعمتها و احسانهاى او بينديش كه چگونه پياپى به تو مىرسد ، و براى هر نعمت ياد و شكر او را تازه كن و بنگر كه چگونه از درياى تقديرات الهى خير و شر ، سود و زيان ، تنگى و فراخى ، در هم پيچيدن و باز گشودن ، ايمان و كفر ، شناخت و ناآشنايى به سوى جهانيان سرازير مىشود ؛ و اگر از نگريستن به افعال الهى به انديشيدن در ذات او تجاوز كنى امر دشوارى را قصد كرده‌اى و خطر بزرگى را بر عهده گرفته‌اى ، و به جور و ستم پا از حدّ طاعت بشرى بيرون نهاده‌اى ؛ چه عقلها در برابر مبادى انوار او خيره و سرگشته‌اند و به بازگشتن از اين راه ناگزير و مقهورند . و درود و سلام بر محمّد مصطفى كه سيّد اولاد آدم است و بر اين سيادت فخر نفرمود ؛