كتاب توحيد و توكّل ( 1 ) اين كتاب پنجم از بخش منجيات المحجّة البيضاء فى تهذيب الاحياء است بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ستايش ويژهء خداوندى است كه مدبّر ملك و ملكوت و يگانه به عزّ و جبروت است . آسمان را بدون ستون برافراشته و روزى بندگان را بر آن مقدّر فرموده است . آن كه چشمان ارباب عقل و دل را از ديدن وسائط و اسباب به سوى مسبّب الأسباب معطوف ساخته و همّت آنها را از اين كه به غير او توجّه ، و به مدبّرى جز او تكيه كنند برتر قرار داده است . تنها او را بندگى و پرستش مىكنند ، چون مىدانند كه او خدايى يگانه و بىهمتا و معبودى غنىّ و بىنياز است ؛ و به تحقيق دانسته‌اند كه همهء اصناف خلق بندگانى مانند آنهايند و روزى از آنها نمىتوان خواست ، زيرا هيچ ذرّه‌اى نيست جز اين كه آفرينشش از او ، و هيچ جنبنده‌اى نيست جز اين كه روزىاش بر اوست ؛ و چون به يقين دانستند او روزى بندگانش را ضمانت و آن را تكفّل فرموده است بر او توكّل كردند و گفتند : حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ . « 1 » و درود و سلام فراوان بر محمّد مصطفى ( ص ) كه باطلها را برانداخت و به راه راست هدايت فرمود ؛ و نيز بر خاندان و ياران او باد . امّا بعد . توكّل يكى از منازل دين و مقامى از مقامات اهل يقين بلكه از درجات عالى

--> ( 1 ) آل عمران / 73 : خدا ما را بس است و نيكو كفايت كننده است .