از ابى سعيد خدرى از پيامبر خدا ( ص ) روايت شده كه فرموده است : « پيش از من پيامبرانى بودند . يكى از آنها به فقر مبتلا شد و جز عبايى نيافت ، يكى ديگر از آنها به شپش دچار شد تا شپش او را كشت ، و اينها نزد آنان محبوبتر از اعطاى به آنها بود . » « 36 » از ابن عبّاس نقل شده كه گفته است : هنگامى كه موسى ( ع ) به آب مدين رسيد از لاغرى سبزى تره در شكمش ديده مىشد . اينها چيزهايى بود كه پيامبران و فرستادگان خداوند براى خود برگزيده بودند ، و آنها بيش از همهء خلايق خدا را مىشناختند و به راه رستگارى در آخرت دانا بودند . در حديث عمر آمده است كه وقتى آيهء وَ الَّذِينَ يَكْنِزُونَ الذَّهَبَ وَ الْفِضَّةَ « 37 » نازل شد پيامبر ( ص ) فرمود : « نابود باد دينار و درهم » ؛ عرض كرديم : خداوند ما را از اندوختن زر و سيم نهى كرده پس چه چيزى اندوخته كنيم ، فرمود : « بايد هر يك از شما زبانى ذاكر و دلى شاكر و همسرى شايسته كه ياور او در امر آخرت باشد اتّخاذ كند . » « 38 » در حديث حذيفه از پيامبر خدا ( ص ) آمده است كه : « هر كس دنيا را بر آخرت برگزيند خداوند او را به سه چيز گرفتار مىكند : غمى كه هرگز از دل او جدا نمىشود ، فقرى كه هرگز بىنياز نمىگردد و حرصى كه هيچ‌گاه سير نمىشود . » « 39 » و نيز پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « ايمان بنده كامل نمىشود مگر آن گاه كه گمنامى نزد او مطلوبتر از شهرت و چيز كم پيش او محبوبتر از بسيار آن باشد . » « 40 »

--> ( 36 ) من اين حديث را با اين الفاظ نيافتم ، بلى ابن ماجه به شمارهء 4023 از ابى سعيد ( خدرى ) روايت كرده كه گفته است بر پيامبر خدا ( ص ) وارد شدم و آن حضرت كسالت داشت دستم را بر او نهادم از بالاى لحاف احساس گرمى كردم ، عرض كردم : اى پيامبر خدا ! چقدر حرارت بدنت شديد است ، فرمود : به همين گونه كه بلاى ما دو چندان مىشود اجر ما نيز دوچندان مىگردد . عرض كردم : اى پيامبر خدا ! بلاى چه كسانى سخت‌تر است ، فرمود : پيامبران . عرض كردم : پس از آنها چه كسانى ؟ فرمود : سپس صالحان به طورى كه يكى از آنها به فقر مبتلا مىشود و جز عبايى كه آن را بر خود بپيچد نمىيابد . و هر يك از آنها بر بلا شادمانند چنان كه شما بر فراخى زندگى شادمانيد . ( 37 ) توبه / 34 : و آنهايى كه زر و سيم را اندوخته مىكنند . . . ( 38 ) سنن ابن ماجه به شمارهء 1856 . ( 39 ) به مأخذ آن دست نيافتم . ( 40 ) مؤلّف الفردوس از روايت على بن طلحه به طور مرسل ؛ تأخير و تقديم و زيادتى ، و پسرش آن را در مسند الفردوس نقل نكرده است ؛ ( المغنى ) .