كتاب فقر و زهد ( 1 ) اين چهارمين كتاب از بخش منجيات المحجّة البيضاء فى تهذيب الاحياء است بسم اللّه الرّحمن الرّحيم ستايش ويژهء خداوندى است كه سنگريزه‌ها او را تسبيح مىگويند ، و سايه‌ها او را سجده مىكنند ، و كوهها از هيبت او ريز ريز شده از هم مىپاشند ، انسان را از گل سفال چسبان آفريد ، و صورت او را به نيكوترين شكل و كاملترين اعتدال بياراست ، و دل او را به نور هدايت از ورطه‌هاى گمراهى مصون داشت ، و به او اجازه داد كه بامداد و شبانگاه درگاه او را بكوبد و اداى خدمت كند . سپس چشم بصيرت اخلاصمند خدمت را به نور عبرت سرمه كشيد تا در پرتو فروغ آن حضرت جلال را مشاهده كرد ؛ و از بهجت و روشنى و كمال چيزى را بر او آشكار گردانيد كه پس از تابش آنها هر حسن و جمالى را زشت دانست ، و هر چيزى را كه مانع مشاهده و ملازمت او شود بىنهايت گران و سنگين شمرد ؛ ظاهر دنيا براى او به صورت زنى زيبا كه مىخرامد و مىنازد تجسّم يافت و باطن آن به شكل پيرزنى زشتروى كه سرشت او با رسوايى درآميخته و در قالب آن عقوبت و مجازات ريخته شده ، براى او نمايان گرديد ؛ زنى كه چادر به سر كشيده و خود را در آن پيچيده تا با جادوهاى لطيف و حيله گريهاى خود زشتيهايش را بپوشاند ، و در رهگذر مردان دامها گسترانده تا به انواع مكر و نيرنگ آنان را شكار كند ؛ سپس به تخلّف از وعده‌هاى وصال بسنده نمىكند بلكه اضافه بر قطع وصال آنها را به انواع قيد و بندها و غل و زنجيرها مقيّد و به بلاها و