نمىتوانند بپيمايند ، زكريّا گفت : پس اى پسر من گريه كن . مىگويم : اين حديث را شيخ ما صدوق در مجلس هشتم از كتاب عرض المجالس به سند خود از ابن عمر از پيامبر خدا ( ص ) با زياده و نقصان و اختلاف در الفاظ نقل كرده ، و در مجلس پنجاه و چهارم از طريق خاصّه از ليث بن ابى سليم روايت كرده كه گفته است : شنيدم مردى از انصار مىگفت : در آن حال كه پيامبر خدا ( ص ) در روز گرمى در سايهء درختى آرميده بود ناگهان مردى آمد پيراهنش را از تنش درآورد و بر روى زمين گرم شروع به غلتيدن كرد ، گاهى پشتش را و زمانى شكمش را و گاه پيشانىاش را داغ مىكرد و مىگفت : اى نفس ! بچش آنچه نزد خداست بزرگتر است از آنچه من با تو كرده‌ام و پيامبر ( ص ) به آنچه مىكرد مىنگريست . سپس آن مرد پيراهنش را پوشيده و به راه افتاد . پيامبر ( ص ) با دست به او اشاره كرد و او را نزد خود فرا خواند و به او فرمود : اى بندهء خدا ! من ديدم تو كارى را انجام دادى كه تا كنون نديده‌ام كسى از مردم آن را انجام دهد . چه چيزى تو را به اين كار وادار كرده است ؟ آن مرد گفت : ترس از خدا مرا بر آن واداشته است ، و به نفس خويش گفتم : اى نفس ! بچش كه آنچه نزد خداست بزرگتر از آن چيزى است كه من با تو كرده‌ام . پيامبر ( ص ) فرمود : « تو از خدا چنان كه سزاوار است ترسيده‌اى و خداوند به سبب تو بر اهل آسمانها مباهات مىكند . » سپس به اصحاب خود فرمود : « اى گروهى كه حضور داريد به رفيقتان نزديك شويد تا برايتان دعا كند » ؛ اصحاب نزد او آمدند و وى برايشان دعا كرد و گفت : بارالها ! امور ما را بر طريق هدايت گرد آور ، و پرهيزگارى را توشهء ما و بهشت را جاى بازگشت ما قرار ده . غزّالى مىگويد : عيسى ( ع ) فرمود : اى گروه حواريان ! ترس از خدا و محبّت بهشت ، صبر بر سختى و دورى گرفتن او دنيا را به بار مىآورد . براستى با شما سخن مىگويم : خوردن جو و خفتن با سگان در مزبله‌ها براى به دست آوردن بهشت كارى اندك است . گفته‌اند : ابراهيم خليل ( ع ) چون گناهش را به ياد مىآورد مدهوش مىشد ، و تپش دل او در مسافت يك ميل در يك ميل شنيده مىشد ، از اين رو جبرئيل بر او وارد شده و گفت : خداوند جبّار به تو سلام مىرساند و مىگويد : آيا ديده‌اى دوستى از دوستش بترسد ؟ ابراهيم ( ع ) گفت : اى جبرئيل ! هر زمان گناهم را به ياد مىآورم دوستى را فراموش مىكنم . گفته شده است : هنگامى كه آن حضرت به نماز مشغول مىشد آواز تپش دل او از ترس پروردگارش از فاصلهء يك ميل شنيده مىشد . على ( ع ) به هنگامى كه