است ، و خداوند فرموده است : فَلْيَضْحَكُوا قَلِيلًا وَ لْيَبْكُوا كَثِيراً ؛ « 24 » و نيز : وَ يَخِرُّونَ لِلْأَذْقانِ يَبْكُونَ وَ يَزِيدُهُمْ خُشُوعاً ؛ « 25 » و نيز : أَ فَمِنْ هذَا الْحَدِيثِ تَعْجَبُونَ ، وَ تَضْحَكُونَ وَ لا تَبْكُونَ ، وَ أَنْتُمْ سامِدُونَ . « 26 » پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « هر بندهء مؤمنى قطرهء اشكى اگر چه به اندازهء سر مگسى از خوف خدا از چشمانش سرازير شود و به بخشى از ظاهر صورت او رسد خداوند او را بر آتش حرام مىگرداند » ؛ « 27 » و نيز فرموده است : « هر گاه دل مؤمن از ترس خدا بلرزد گناهان او مانند ريزش برگ درختان فرو مىريزد . » « 28 » و نيز فرموده است : « كسى كه از ترس خدا بگريد وارد دوزخ نمىشود تا آنگاه كه شير به پستان باز گردد . » « 29 » عقبة بن عامر گفته است : اى پيامبر خدا ! رستگارى چيست ؟ فرمود : « زبانت را نگاهدار و به خانه‌ات بسنده كن و بر گناهت بگرى . » « 30 » عايشه گفته است : عرض كردم : اى پيامبر خدا ! كسى از امّت تو بدون حساب به بهشت وارد مىشود ؟ فرمود : « آرى كسى كه گناهانش را به ياد آورد و بگريد . » « 31 » و نيز پيامبر خدا ( ص ) فرموده است : « هيچ قطره‌اى نزد خداوند محبوبتر از قطرهء اشكى نيست كه از ترس خدا ريخته شود يا قطرهء خونى كه در راه خدا جارى گردد . » « 32 »

--> ( 24 ) توبه / 82 : آنها بايد كمتر بخندند و بسيار بگريند . ( 25 ) اسراء / 109 : آنها ( بى اختيار ) به زمين مىافتند ( و سجده مىكنند ) و اشك مىريزند و پيوسته خشوعشان فزونتر مىشود . ( 26 ) نجم / 60 تا 62 : آيا از اين سخن شگفتى مىكنيد ، و مىخنديد و نمىگرييد ، و پيوسته در غفلت بسر مىبريد ؟ ( 27 ) سنن ابن ماجه شمارهء 4197 از حديث ابن مسعود و سند آن حسن است ، الجامع الصغير . ( 28 ) طبرانى و بيهقى از حديث عبّاس به سند ضعيف ، الجامع الصّغير . ( 29 ) ترمذى آن را نقل كرده و گفته است حديثى حسن و صحيح است ، حاكم ، 4 / 260 آن را نقل كرده و صحيح دانسته است نسايى ، ابن ماجه از حديث ابو هريره . ( 30 ) مسند احمد ، 4 / 148 از حديث خود كه پيش از آن در 4 / 9 ذكر شده است و در آن جا تصحيفى از سوى نسخه‌برداران روى داده و به جاى عقبة بن عامر عبد اللّه بن عامر جهنى ذكر گرديده كه من جز در آن جا بر آن آگاهى نيافته‌ام . از خداوند مىخواهيم كه ما را از لغزشهايمان باز دارد و خطاهايمان را بيامرزد . ( 31 ) عراقى گفته است : اين حديث را نيافتم . ( 32 ) سنن ترمذى از حديث ابى امامه نقل كرده و گفته است : حديثى حسن و غريب است و پيش از اين ذكر شده است .