الفيض الكاشاني
325
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
مىكند . » در روايت ديگرى آمده است : « چون آن را بر او بنويسد و او پس از آن حسنهاى به جا آورد فرشتهء سمت راست كه بر فرشتهء سمت چپ فرمانرواست به او مىگويد : اين گناه را از او حذف كن تا يكى از ده حسنهء مضاعف او را محو و نه حسنهء ديگر او را بالا برم پس آن گناه از او محو مىشود . » « 48 » از پيامبر خدا ( ص ) روايت شده كه فرمود : « چون بنده گناهى كند بر او نوشته مىشود . اعرابى عرض كرد : اگر چه توبه كند ؟ فرمود : از او محو مىشود . اعرابى گفت : اگر اعاده كند ؟ فرمود : بر او نوشته مىشود . اعرابى گفت : اگر توبه كند ؟ فرمود : از صحيفه عمل او محو مىشود ، اعرابى گفت : تا كى ؟ فرمود : تا آنگاه كه طلب آمرزش كند و به سوى خدا باز گردد ، خداوند از آمرزش ملول نمىشود مگر آنگاه كه بنده از استغفار ملول شود و هنگامى كه بنده قصد به جا آوردن حسنهاى مىكند فرشتهء سمت راست آن حسنه را مىنويسد پيش از آن كه حسنه را به جا آورد و اگر آن را انجام دهد ده حسنه براى او نوشته مىشود و خداوند آن را تا هفتصد برابر مضاعف مىكند ، و چون قصد گناهى كند بر او نوشته نمىشود اگر آن را مرتكب شود يك گناه بر او نوشته مىشود و در پس آن عفو جميل خداوند است . » « 49 » مردى نزد پيامبر خدا آمد و گفت : اى پيامبر خدا ! من جز يك ماه ( رمضان ) را روزه نمىگيرم و بر آن نمىافزايم و در مال من براى خدا حجّ و صدقه واجب و مستحبّ نيست . هنگامى كه بميرم جاى من كجا خواهد بود ؟ پيامبر ( ص ) تبسّمى كرد و فرمود : « بلى با من خواهى بود اگر دلت را از دو چيز نگه دارى : كينه و حسد ، و زبانت را از دو چيز باز دارى : غيبت و دروغ ، و چشمانت را از دو چيز منع كنى : از نگاه كردن به محرّمات الهى ، نگريستن به مسلمان به ديدهء تحقير . در اين صورت مانند دو كف دست من با من به بهشت داخل خواهى شد . » « 50 »
--> ( 48 ) الشعب بيهقى از حديث ابى امامه و در آن نيامده است كه فرشتهء سمت راست به فرشتهء سمت چپش امر مىكند كه سيّئهاى از او محو كند تا يك حسنه از او حذف شود ، عراقى مىگويد : من براى آن مأخذى نيافتم . مىگويم : طبرانى با اندك اختلافى آن را در الكبير روايت كرده است ، مجمع الزوائد ، 10 / 208 . ( 49 ) صدر حديث را تا آن جا كه فرموده است : « تا آنگاه كه بنده از استغفار ملول شود » طبرانى در الكبير و الاوسط از حديث عقبة بن عامر نقل كرده و سند آن حسن است ، مجمع الزوائد ، 10 / 200 . ( 50 ) پيش از اين ذكر شده است .