اى رسول خدا مرا موعظه كن و به اختصار بگو ، پيامبر فرمود : « هرگاه نماز مىخوانى مانند شخص وداع كننده نماز بخوان و سخنى مگو كه فردا از آن عذر بخواهى ، و از آنچه در دست مردم است بكلّى مأيوس باش » . « 41 » عوف بن مالك گويد : نه نفر يا هشت يا هفت نفر در محضر پيامبر ( ص ) بوديم . حضرت فرمود : آيا با پيامبر خدا بيعت نمىكنيد ؟ عرض كرديم : آيا با شما بيعت نكرديم ؟ آنگاه فرمود : آيا با رسول خدا بيعت نمىكنيد ؟ پس دست دراز كرده و با آن حضرت بيعت كرديم . يكى از ما عرض كرد : ما با شما بيعت كرده‌ايم پس اكنون بر چه چيز با شما بيعت كنيم ؟ فرمود : بيعت كنيد كه خدا را بپرستيد و هيچ چيز را شريك او قرار ندهيد و نمازهاى پنجگانه را به جاى آوريد و بشنويد و اطاعت كنيد - و كلمه‌اى را پنهانى گفت - از مردم چيزى نخواهيد . راوى گويد : تازيانهء بعضى از اين افراد بر زمين مىافتاد و از هيچ كس نمىخواستند كه آن را بردارد و به آنها بدهد » . « 42 » سخنان بزرگان ( 1 ) : به يكى از حكيمان گفتند : بىنيازى چيست ؟ گفت : كمى آرزو و خشنودى به آنچه تو را بس است . ابن مسعود گويد : هر روز فرشته‌اى فرياد مىكند ، اى پسر آدم ، اندكى كه تو را كفايت كند بهتر از بسيارى است كه موجب سركشى تو شود . به حكيمى گفته شد : مالت چيست ؟ گفت : آراستگى ظاهرى ، و ميانه روى باطنى و نوميدى از آنچه در دست مردم است . روايت شده كه خداى عزّ و جلّ فرموده است : « اى فرزند آدم اگر تمام دنيا از تو باشد هيچ چيز جز خوراك از آن تو نيست و در صورتى كه من خوراكت را به تو داده‌ام و حساب آن را بر ديگرى قرار داده‌ام به تو احسان كرده‌ام . »

--> ( 41 ) اين حديث را ابن ماجه در ( سنن ) به شمارهء 4171 ، روايت كرده و نظير آن را حاكم در ( مستدرك ) ج 4 ، ص 326 ، از حديث سعد بن ابى وقاص روايت كرده است . ( 42 ) اين حديث را ابن ماجه در ( سنن ) ، به شمارهء 2867 ، روايت كرده است .