نزديك مىكند و درك اين حقيقت به وسيلهء الهامى است كه در درجات عارفان و اولياء حاصل مىشود ، و شرح آن جزء علوم و مكاشفه است و بحث آن در علوم معامله نمىگنجد ، امّا شناخت نكتهء ياد شده از راه تقليد و تصديق اين است كه به قرآن ايمان بياورد و پيامبر خدا ( ص ) را تصديق كند . خداى متعال مىفرمايد : أَ يَحْسَبُونَ أَنَّما نُمِدُّهُمْ بِهِ مِنْ مالٍ وَ بَنِينَ نُسارِعُ لَهُمْ فِي الْخَيْراتِ بَلْ لا يَشْعُرُونَ « 32 » خداوند فرموده : سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ * « 33 » و فرموده : فَتَحْنا عَلَيْهِمْ أَبْوابَ كُلِّ شَيْءٍ حَتَّى إِذا فَرِحُوا بِما أُوتُوا أَخَذْناهُمْ بَغْتَةً فَإِذا هُمْ مُبْلِسُونَ « 34 » در تفسير آيه : سَنَسْتَدْرِجُهُمْ مِنْ حَيْثُ لا يَعْلَمُونَ * ، گفته شده كه هرگاه مترفين گناهى كنند نعمت تازه‌اى برايشان پديد مىآوريم تا بر غرور آنها افزوده شود . خداوند متعال مىفرمايد : إِنَّما نُمْلِي لَهُمْ لِيَزْدادُوا إِثْماً « 35 » و فرمود وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ . إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ . مُهْطِعِينَ مُقْنِعِي رُؤُسِهِمْ لا يَرْتَدُّ إِلَيْهِمْ طَرْفُهُمْ وَ أَفْئِدَتُهُمْ هَواءٌ « 36 » و ديگر آيات و رواياتى كه در قرآن و حديث آمده است ، پس هر كس به آن ايمان بياورد از غرور رها مىشود زيرا منشاء غرور

--> ( 32 ) مؤمنون / 55 - 56 : آنها گمان مىكنند اموال و فرزندانى كه به آنها داده‌ايم . . . براى اين است كه درهاى خيرات را بر روى آنها بگشائيم ؟ ! ( چنين نيست ) بلكه آنها نمىفهمند ! ( شماره 58 نادرست است . - م . ) ( 33 ) اعراف / 182 : ( تكذيب كنندگان ) را به تدريج از آن راه كه نمىدانند گرفتار مجازاتشان خواهيم كرد . ( 34 ) انعام / 44 : هنگامى كه ( اندرزها سودى نبخشيد و ) آنچه به آنها يادآورى شده بود فراموش كردند درهاى همه چيز ( از نعمتها ) را بر روى آنها گشوديم تا ( كاملا ) خوشحال شدند ( و دل به آنها بستند ) ناگهان آنها را گرفتيم ( و سخت مجازات كرديم ) در اين هنگام همه مأيوس شدند ( و درهاى اميد به روى آنها بسته شد ! ) ( شمارهء آيهء 58 انعام نادرست است . - م . ) ( 35 ) آل عمران / 178 : ما به آنان مهلت مىدهيم كه بر گناه خود بيفزايند . ( شمارهء آيه 173 ، آل عمران اشتباه است ) ( 36 ) ابراهيم / 42 - 43 : و گمان مبر كه خدا از كارهاى ظالمان غافل است ( نه ، بلكه كيفر ) آنها را تأخير انداخته براى روزى كه چشمها در آن ( از ترس و وحشت ) از حركت باز مىايستد . گردنها برافراشته ، سر به آسمان كرده ، حتى پلك چشمهايشان بىحركت مىماند ( چرا كه به هر طرف نگاه كنند نشانه‌هاى عذاب آشكار است . ) و ( لذا ) دلهايشان به كلى ( فرو مىريزد ) و خالى مىگردد .