نكوهش خودخواهى و اظهار علائم تكبّر ( 1 ) پيامبر ( ص ) فرمود : « خدا به مردى كه لباس خود را از روى غرور بر زمين بكشد نگاه نمىكند . » « 37 » پيامبر ( ص ) فرمود : « در همان حالى كه مردى در لباس خويش خودخواه و خودپسند مىشود خدا او را به زمين فرو مىبرد و تا روز قيامت در زمين فرو مىرود . » « 38 » پيامبر ( ص ) فرمود : « كسى كه لباسش را با تكبّر بر زمين بكشاند خدا در روز قيامت به او ننگرد . » « 39 » پيامبر ( ص ) فرمود : « هرگاه امّتم دست‌كشان و متكبّرانه راه روند و رومى و ايرانى به آنان خدمت كنند ، خدا بعضى از آنها را بر بعضى مسلّط سازد . » « 40 » ابن اعرابى گفته است : منظور راه رفتنى است كه با تكبّر و ناز و غرور باشد . پيامبر ( ص ) فرمود : « كسى كه خود را بزرگ شمارد و با تكبّر و ناز و غرور راه برود خدا را در حالى ملاقات كند كه بر او خشمگين است . » « 41 » روايت شده كه عمر بن عبد العزيز پيش از رسيدن به خلافت به زيارت خانهء خدا رفت . پس طاووس ( نام شخص است ) به او نگريست در حالى كه او خودخواهانه راه مىرفت . پس با انگشت خود به پهلوى او اشاره كرد ، آنگاه گفت : اين راه رفتن شايستهء

--> ( 37 ) اين حديث را مسلم در صحيح ، ج 6 ، ص 147 ، روايت كرده و بغوى در المصابيح ، ج 2 ، ص 119 ، روايت كرده و عبارت از اوست . ( 38 ) اين حديث را ابو يعلى و طبرانى و بزار از حديث عباس بن عبد المطلب روايت كرده ، و در صحيح بخارى و مسلم از حديث ابو هريره مورد اتفاق است . ( 39 ) اين حديث را بغوى در المصابيح ، ج 2 ، ص 119 ، روايت كرده و عبارت از اوست و از حديث ابن عمر مىباشد . ( 40 ) اين حديث را ترمذى در ( سنن ) ، ج 9 ، ص 118 ، روايت كرده و در آن « المطيطباء » آمده است و در نهايه « المطيطاء » است و نقل كرده كه با الف ممدوده و مقصوره هر دو قرائت شده است . ( 41 ) اين حديث را احمد و بخارى در الادب المفرد ، از حديث عبد اللّه بن عمر به سندى حسن روايت كرده‌اند چنان كه در جامع الصغير ، آمده است .