الفيض الكاشاني

304

راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )

پيامبر ( ص ) فرمود : « مرد پيوسته خودرأى مىشود تا در زمرهء جبّاران نوشته شود ؛ پس عذابى كه به آنها رسيده به او نيز مىرسد . » « 9 » سليمان بن داود روزى به پرندگان و جنّ و انس و حيوانات گفت : « بيرون بياييد پس دويست هزار انس و دويست هزار جنّ بيرون شدند . پس سليمان بالا رفت تا در آسمانها زمزمهء تسبيح فرشتگان را شنيد . آنگاه پايين رفت تا گامهايش به كف دريا رسيد . پس صدايى شنيد كه مىگفت : اگر در دل صاحب شما به اندازهء سنگينى ذرّه‌اى تكبّر مىبود او را در زمين فرو مىبردم ، بيش از آن مقدارى كه او را بالا بردم . » پيامبر ( ص ) فرمود : « گردنى از آتش بيرون مىآيد كه دو گوش شنوا و دو چشم بينا و زبانى گويا دارد و مىگويد : من بر سه گروه گماشته شده‌ام : 1 - بر هر فرماندهء خيره سر 2 - بر هر كسى كه با خدا خداى ديگرى را بخواند ، 3 - بر صورتگران « 10 » ( كه صورت و شكل جانداران را ترسيم مىكنند ) پيامبر ( ص ) فرمود : « هيچ شخص متكبّر خيره سر ، بخيل ، و بد اخلاقى وارد بهشت نمىشود . » « 11 » پيامبر ( ص ) فرمود : « بهشت و جهنّم با هم مناظره كردند . دوزخ گفت : من براى متكبّران و افراد گستاخ و خيره سر برگزيده شده‌ام . بهشت گفت : مرا چه شده است كه تنها مردمان ضعيف و ناتوان و طبقات پايين وارد من مىشوند ، خداوند به بهشت فرمود : براستى كه تو رحمت منى به وسيلهء تو به هر كس از بندگانم بخواهم رحم مىكنم ، و به دوزخ فرمود : همانا تو عذاب منى و به تو عذاب مىكنم هر كس را بخواهم و هر يك از

--> ( 9 ) اين حديث را ترمذى در ذيل حديثى از سلمة بن اكوع از پدرش از پيامبر ( ص ) روايت كرده و آن را حسن شمرده است . ( 10 ) اين حديث را ترمذى در ( سنن ) ، ج 10 ، ص 44 ، از حديث ابو هريره روايت كرده و گفته است روايت حسن ، غريب و صحيح است ، همچنين بغوى در مصابيح ، ج 2 ، ص 130 آن را روايت كرده است ، و بعضى راويان آن را از عطيه از ابو سعيد خدرى روايت كرده‌اند . ( 11 ) اين حديث پيش از اين گذشت .