مىشناساند و آنچه از شهرت و آوازه مطلوب است همان وجاهت و مقام در دلهاست و دوستى مقام سرچشمهء تمام فسادهاست . اگر كسى بگويد : كدام شهرت بيشتر از شهرت پيامبران و پيشوايان عالم است و چگونه آنها فضيلت گمنامى را از دست داده‌اند ؟ بايد بدانى آنچه نكوهيده است شهرت طلبى است ، امّا اگر بدون اين كه بنده به خود زحمت بدهد از سوى خداوند سبحان مشهور شود نكوهيده نيست . آرى براى افراد ضعيف شهرت بلاست ولى براى نيرومندان بلا نيست و او بسان غرق شده ضعيف است كه هرگاه با او گروهى غرق شده باشد براى او بهتر است كه هيچ كدام او را نشناسند ، چون به او درمىآويزند و در برابر آنها ضعيف است . در نتيجه همراه آنها هلاك مىشود . امّا غرق شده‌اى كه قوى است بهتر است غرق شدگان او را بشناسند تا به او درآويزند و آنها را نجات دهد و از انجام آن كار ثواب ببرد . نكوهش حبّ جاه ( 1 ) خداى متعال مىفرمايد : تِلْكَ الدَّارُ الْآخِرَةُ نَجْعَلُها لِلَّذِينَ لا يُرِيدُونَ عُلُوًّا فِي الْأَرْضِ وَ لا فَساداً . « 11 » خداوند ميان قصد فساد و برترى جويى و ميان اين كه خانهء آخرت براى كسى است كه از هر دو قصد تهى باشد ، جمع كرده و فرموده است : مَنْ كانَ يُرِيدُ الْحَياةَ الدُّنْيا وَ زِينَتَها نُوَفِّ إِلَيْهِمْ أَعْمالَهُمْ فِيها وَ هُمْ فِيها لا يُبْخَسُونَ . أُولئِكَ الَّذِينَ لَيْسَ لَهُمْ فِي الْآخِرَةِ إِلَّا النَّارُ وَ حَبِطَ ما صَنَعُوا فِيها وَ باطِلٌ ما كانُوا يَعْمَلُونَ . « 12 » اين آيات كه عام است شامل جاه دوستى مىشود ، چرا كه حبّ جاه

--> ( 11 ) قصص / 83 : ( آرى ) اين سراى آخرت را تنها براى كسانى قرار مىدهيم كه ارادهء برترى جويى در زمين و فساد را ندارند ، و عاقبت نيك براى پرهيزگاران است . ( 12 ) هود / 15 - 16 : كسانى كه زندگى دنيا و زينت آن را طالب باشند اعمالشان را در اين جهان بىكم و كاست به آنها مىدهيم ! ( ولى ) آنها در آخرت جز آتش ( سهمى ) نخواهند داشت و آنچه را در دنيا ( براى نيل به مقاصد مادّى و براى غير خدا ) انجام دادند بر باد مىرود و اعمالشان باطل مىشود .