باشد . سيرى شهوت را كه اسلحهء شيطان است تقويت مىكند . روايت شده كه ابليس بر يحيى ( ع ) ظاهر شد يحيى ( ع ) ديد كه همه نوع قفل به همراه دارد ، لذا به شيطان گفت : اى ابليس اين قفلها چيست ؟ گفت : اينها شهوتهاست كه آدمى زاده را به آن گرفتار مىكنم . گفت : براى من هم قفلى هست ؟ گفت : بسا باشد كه از غذا سير شوى پس تو را نسبت به نماز و ياد خدا سنگين ( و بى ميل ) مىسازم . يحيى گفت : آيا قفل ديگرى هم هست ؟ شيطان گفت نه . يحيى گفت : خدا را بر خود گواه مىگيرم كه هرگز شكمم را پر از غذا نكنم . ابليس گفت : من نيز خدا را شاهد مىگيرم كه هرگز مسلمانى را نصيحت نكنم . « 140 » ديگر از راههاى مهم ورود شيطان طمع داشتن از مردم است . پس هر گاه طمع بر دل غالب آيد پيوسته شيطان او را وا مىدارد كه نسبت به شخص مورد طمع خود نمايشها و حيله‌گريها كند تا شخص مورد طمع معبود او شود و پيوسته به فكر جلب دوستى اوست و از هر درى وارد مىشود تا به هدف خود برسد و كمترين حالات او ثناگويى شخص مورد طمع است به صفاتى كه در او نيست لذا ، با وى چاپلوسى كرده تا آن‌جا كه نسبت به او امر به معروف و نهى از منكر نكند . صفوان بن سليم روايت كرده كه ابليس براى عبد الله بن حنظله مجسّم شد و گفت : اى پسر حنظله مطلبى را كه به تو مىآموزم حفظ كن او گفت : مرا بدان نيازى نباشد . شيطان گفت : بينديش اگر سخنى كه مىگويم خير بود بپذير و اگر شرّ بود نپذير . اى پسر حنظله جز خدا از هيچ كس چيزى مخواه و بينديش كه در حال خشم چه حالى دارى . ديگر از درهاى مهّم ورود شيطان شتاب و پايدار نبودن در كارهاست ، پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « شتاب كار شيطان است و درنگ كار خداست » « 141 » خداى

--> ( 140 ) اين حديث را ابن الشيخ در مجالس خود مفصّلتر روايت كرده است به بحار الانوار ، ج 14 ، ص 620 رجوع كنيد . ( 141 ) اين حديث را ترمذى روايت كرده چنان كه در كنوز الحقايق مناوى باب العين چنين آمده است « العجلة من الشيطان و الاناءة من اللّه ، شتاب از شيطان و آرامش و تأنى از خداست » .