الفيض الكاشاني
492
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
فرمود . آدم در بهشت مىچرخيد ، خدا به ملكى امر كرد كه با آدم سخن بگويد . فرشته به او گفت : چه قصدى دارى ؟ آدم گفت : مىخواهم آنچه در شكم دارم دفع كنم . به ملك گفته شد : به آدم بگو : آنچه در شكم دارى كجا مىخواهى دفع كنى ؟ آيا بر روى فرش يا بر روى تخت ؟ يا در نهرها ؟ يا در زير سايهء درختان ؟ آيا در بهشت جايى را مناسب اين كار مىبينى ؟ به زمين فرود بيا . » پيامبر ( ص ) فرمود : « در روز قيامت گروههايى مىآيند در حالى كه اعمالشان مانند كوههاى تهامه است ؛ فرمان مىرسد كه آنها را به دوزخ برند ، عرض شد : اى رسول خدا آيا اهل نمازند ؟ فرمود : آرى نماز مىگزاردند و روزه مىگرفتند و ساعتى از شب را بر مىگزيدند و چون چيزى از دنيا بر آنها عرضه مىشد به طرف آن مىپريدند . » « 18 » پيامبر ( ص ) در يكى از خطبههايش فرمود : « مؤمن ميان دو ترس قرار دارد ميان زمانى كه از عمرش گذشته است و نمىداند خدا با او چه خواهد كرد و ميان زمانى كه از عمرش مانده است و نمىداند حكم خدا در آن بقيه عمر چيست . پس لازم است از نفس خود براى خود توشه برگيرد و از دنيايش براى آخرتش ، و از زندگى خود براى مرگش ، و از جوانى خويش براى پيرىاش ، زيرا دنيا براى شما آفريده شده و شما براى آخرت آفريده شدهايد ، سوگند به خدايى كه جانم در قبضهء قدرت اوست پس از مرگ رضايت طلبى نيست و پس از دنيا خانهاى جز بهشت يا دوزخ وجود ندارد . » « 19 » عيسى ( ع ) فرمود : « محبّت دنيا و آخرت در دل مؤمن استوار نشود چنان كه آب و آتش در يك ظرف راست نيايد . » روايت شده « جبرئيل ( ع ) به نوح ( ع ) گفت : اى پيامبرى كه عمرت از تمام پيامبران درازتر است دنيا را چگونه يافتى ؟ فرمود : مانند خانهاى دو در كه
--> ( 18 ) اين حديث را ابو نعيم در الحليه از حديث سالم غلام ابو حذيفه به سندى ضعيف روايت كرده و ابو منصور ديلمى از حديث انس نيز به سندى ضعيف نقل كرده است ( المغنى ) . ( 19 ) اين حديث را كلينى در كافى ، ج 2 ، ص 70 روايت كرده است .