حسد ممنوع است ؛ سوّم كه حدّ ميانى اوّلى و دوّمى است اين است كه در دل حسد ورزى ، بىآن كه نفس خود را بر حسد ورزىاش دشمن بدارى و بدون اين كه انكار قلبى داشته باشى ولى اعضاى بدن خود را از عمل كردن به مقتضاى حسد حفظ كنى اين قسم سوّم از نظر گناه داشتن مورد اختلاف است ، و ظاهرا بر اين نوع حسد به تناسب زيادى و كمى ميل به زوال نعمت از محسود گناه مترتّب مىشود . اين پايان كتاب نكوهش خشم و كينه و حسد از بخش مهلكات محجة البيضاء فى تهذيب الاحياء است . به خواست خدا بعد از آن كتاب نكوهش دنيا مىآيد . و ستايش در آغاز و انجام از آن خداست و درود و سلام بر محمّد ( ص ) و خاندانش نثار باد .