عقبه بن عامر مىگويد : « روزى پيامبر خدا ( ص ) را ملاقات كردم پس من پيش از او دستش را گرفتم يا او زودتر دست مرا گرفت و فرمود : اى عقبه آيا تو را از بهترين اخلاق اهل دنيا و آخرت خبر دهم ؟ به كسى كه از تو قطع رابطه كرده بپيوند و به كسى كه تو را محروم ساخته ببخش و كسى را كه به تو ستم كرده عفو كن . » « 102 » پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « موسى ( ع ) عرض كرد پروردگارا كدام بنده‌ات در پيشگاه تو عزيزتر است ؟ خداى متعال فرمود : كسى كه با داشتن قدرت عفو كند . » « 103 » مردى خدمت پيامبر ( ص ) آمد و از ستمى شكوه كرد . پيامبر او را امر به نشستن فرمود و خواست از وى دادخواهى كند آنگاه رسول خدا ( ص ) فرمود : « ستم رسيدگان در روز قيامت رستگارند » ؛ آن مرد با شنيدن حديث از انتقام گرفتن خوددارى كرد . « 104 » از پيامبر ( ص ) روايت شده : « هر كس دعا كند بر كسى كه به او ستم كرده از او انتقام گرفته است . » « 105 » و از آن حضرت ( ص ) روايت شده : « هر گاه خدا در روز قيامت آفريدگان را برانگيزد فريادگرى از زير عرش سه بار فرياد كند : اى گروه موحّدان خدا شما را عفو كرد . پس بعضى از شما بعضى را عفو كنيد . » « 106 » روايت شده كه چون رسول خدا ( ص ) مكّه را فتح كرد . خانهء كعبه را

--> ( 102 ) اين حديث را احمد در ( مسند ) ، ج 4 ، ص 148 و 158 و نيز طبرانى روايت كرده است و رجال يكى از دو سند احمد . . . موثّقند چنان كه در مجمع الزوائد ، ج 8 ، ص 189 نقل شده است . ( 103 ) اين حديث را خرائطى در مكارم و بيهقى در الشعب از حديث ابو هريره روايت كرده چنان كه در الجامع الصغير آمده است . ( 104 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا در نكوهش خشم از روايت ابو صالح حنفى به سندى ضعيف روايت كرده چنان كه در الجامع الصغير است . ( 105 ) اين حديث را ترمذى در ( سنن ) ، ج 13 ، ص 66 از حديث عايشه روايت كرده است . ( 106 ) بر لفظ حديث اطّلاع نيافتم .