الفيض الكاشاني
424
راه روشن ترجمه كتاب المحجه البيضاء فى تهذيب الاحياء ( فارسى )
بچسباند . » « 49 » اين سخن پيامبر امر به سجده كردن است و آن مسلّط ساختن پستترين چيزها يعنى خاك بر عزيزترين اعضا ( صورت ) است ، تا نفس با اين عمل احساس خوارى كند و عزّت و افتخار كه عامل غضب است بر طرف شود . گويند : مردى از پيشينيان پيوسته خشمگين مىشد . پس سه نامه نوشت و هر نامهاى را به مردى داد . به شخص اوّل گفت : هرگاه خشمگين شدم اين نامه را به من بده ؛ به دوّمى گفت : هرگاه خشم من اندكى فرو نشست اين نامه را به من بده ؛ به سوّمى گفت : هرگاه بكلّى خشم من بر طرف شد اين نامه را به من بده . پس روزى سخت خشمگين شد و نامهء اول به او داده شد در آن نوشته شده بود : تو را با خشم چه كار تو خدا نيستى ، بلكه بشرى هستى و نزديك است بعضى از اعضاى بدنت بعض ديگر را از بين ببرد ، پس كمى خشم او فرو نشست پس نامهء دوّم به او داده شد و در آن نوشته شده بود : به كسى كه در زمين است ترحّم كن تا كسى كه در آسمان است ( خدا ) به تو ترحّم كند ، سپس نامهء سوّم به او داده شد و در آن نوشته شده بود : مردم را در برابر حق خدا بگير ، چون جز اين شايستهء آنها نيست ؛ يعنى حدود ( الهى ) را تعطيل مكن . فضيلت فرو خوردن خشم ( 1 ) خداى متعال فرمود : وَ الْكاظِمِينَ الْغَيْظَ « 50 » و اين آيه را به عنوان ستايش ذكر كرده است . پيامبر ( ص ) فرمود : « هركس جلو خشم خود را بگيرد ، خدا عذابش را از او بازدارد ، و هركس از پيشگاه خدايش عذر بخواهد خدا عذرش را بپذيرد ، و هركه زبانش را نگاه دارد خدا عيبش را بپوشاند . » « 51 »
--> ( 49 ) اين حديث بخشى از حديث پيشين است كه ترمذى آن را روايت كرده است . ( 50 ) آل عمران / 134 : و خشم خود را فرو مىبرند . قسمتى از آيه 134 است كه در متن اصلى شماره 128 تعيين شده و اشتباه است - م . ( 51 ) به مجمع الزوائد ، ج 8 ، ص 68 رجوع كنيد اين حديث را به اختصار از طبرانى در الاوسط به سندى ضعيف از حديث انس روايت كرده است .