يحيى به عيسى ( ع ) گفت : خشمگين مشو . گفت : نمىتوانم خشمگين نشوم ، من بشرى هستم . گفت : مالى را براى خودت برندار ، گفت : اگر خداى متعال بخواهد اميد است اين كار صورت پذيرد . پيامبر ( ص ) فرمود : « خشم ايمان را تباه مىسازد ، چنان كه صبر ( ماده‌ّاى است تلخ ) عسل را . » « 12 » پيامبر ( ص ) فرمود : « هيچ كسى خشمگين نشود جز اين كه مشرف به دوزخ شود . » « 13 » مردى عرض كرد : « اى رسول خدا چه چيز بر من سخت‌تر است ؟ فرمود : خشم خدا ؛ عرض كرد : چه چيز مرا از خشم خدا دور مىسازد ؟ فرمود : خشمگين مشو . » « 14 » مىگويم : از طريق شيعه حديثى است كه صاحب كافى از حضرت صادق ( ع ) روايت كرده كه گويد : پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « خشم ايمان را تباه مىكند ، چنان كه سركه عسل را . » « 15 » از ميسره روايت شده كه گويد : در محضر امام باقر ( ع ) از خشم سخن به ميان آمد . پس فرمود : « شخص خشمگين مىشود و هرگز خشنود نمىگردد تا وارد دوزخ شود ، پس هر كسى بر قومى خشمگين شود در حالى كه ايستاده است فورا بنشيند زيرا اين كار وسوسهء شيطان را از او بر طرف مىسازد ، و هر كسى كه بر خويشاوندى خشم بگيرد بايد به او نزديك شود و بدن او را لمس كند چرا كه هر گاه خويشاوند لمس شود آرام گيرد . » « 16 »

--> ( 12 ) كافى ، ج 2 ، ص 302 ( 13 ) اين حديث را بزاز از حديث ابن عبّاس چنين روايت كرده است « قال رسول الله ( ص ) باب ، للنّار لا يدخله احدا الّا من يشفى غيظه بسخط الله » به مجمع الزوائد ، ج 8 ، ص 71 رجوع كنيد . ( 14 ) اين حديث را احمد از حديث عبد الله بن عمر با اين جزء آخر نقل كرده و پيش از اين گذشت . ( 15 ) كافى ، ج 1 ، ص 302 ، يعنى سركه شيرينى و خاصيت عسل را از بين مىبرد و مجموع سركه و عسل چيز ديگرى مىشود . ( 16 ) كافى : باب غضب ، ج 2 ، ص 302 .