آفت هفتم دشنام و بد زبانى است ( 1 ) دشنام نكوهيده است و در شريعت از آن نهى شده و سرچشمه‌اش پليدى و پستى است . پيامبر خدا ( ص ) فرمود : « از دشنام دادن بپرهيزيد ، چرا كه خدا گفتار و كردار زشت و دشنام دادن را دوست نمىدارد . » « 71 » پيامبر ( ص ) از دشنام دادن به كشته شدگان مشركان در بدر نهى كرد و فرمود : « اينان را دشنام ندهيد ، زيرا چيزى از گفته‌هاى شما به آنان نمىرسد ، در حالى كه زندگان را مىآزاريد . به هوش باشيد كه دشنام ( نشانهء ) پستى است » « 72 » همچنين پيامبر ( ص ) فرمود : « مؤمن طعنه نمىزند و دشنام نمىدهد و بد زبان نيست » « 73 » پيامبر ( ص ) فرمود : « ورود به بهشت بر هر دشنام دهنده‌اى حرام است . » « 74 » پيامبر ( ص ) فرمود : « چهار گروهند كه دوزخيان از رنج آنها رنج مىبرند آنها در ميان دوزخ و آب جوش جهنّم تلاش مىكنند . و فرياد مىزنند : مردى است كه از دهانش چرك و خون سرازير است و به او گفته مىشود : اين شخص دور از رحمت خدا را چه شده كه علاوه بر رنجى كه خود داريم ما را مىآزارد وى مىگويد : اين شخص دور از رحمت خدا به هر سخن پليد و درد آورى توجّه

--> ( 71 ) اين حديث را حاكم در مستدرك ، ج 1 ، ص 12 در حديثى از ابو هريره روايت كرده است ، و احمد و طبرانى در الكبير از حديث اسامه بن زيد از پيامبر ( ص ) روايت كرده‌اند كه مىفرمود : « انّ الله لا يحّب كلّ فاحش متفحّش » به مجمع الزوائد ، ج 8 ، ص 64 رجوع كنيد . ( 72 ) اين حديث را ابن ابى الدنيا از حديث محمد بن على الباقر ( ع ) به صورت مرسل روايت كرده و رجال سندش موثقّند ( المغنى ) ( 73 ) اين حديث را حاكم در مستدرك ، ج 1 ، ص 12 از حديث عبد الله ، و ترمذى در ( سنن ) ، ج 8 ، ص 149 روايت كرده و آن را حسن شمرده است . ( 74 ) ابن ابى الدنيا حديث را در الصمت و ابو نعيم در الحليه از حديث عبد الله بن عمر به سندى ضعيف روايت كرده چنان كه در الجامع الصغير آمده است .