نمىخورند ، بوى خوش نمىبويند ، و با زنان آميزش نمىكنند ؟ امّا من گوشت مىخورم ، بوى خوش مىبويم و با زنان همبستر مىشوم ، و هر كه از سنّت من روى بگرداند از من نيست ( پيرو من نيست ) . » « 62 » پيامبر ( ص ) فرمود : « بر هر كه چهل روز بگذرد و گوشت نخورد وام بگيرد و گوشت بخورد . » « 63 » ابو حامد در اين باب ( از نظر لباس و غيره ) در گذشته و آينده بسيار سخت‌گيرى كرده است و در تك تك گفتارش بر او ايراد نگرفتيم ، بلكه به آنچه نقل شد اكتفا كرديم ، و بعضى حكايتها را كه از صوفيه نقل كرده و موجب كراهت طبعهاى سليم است حذف كرديم ؛ مانند اين داستان كه دربارهء سهل بن عبد الله نقل كرده كه سه سال انجير كوبيده مىخورد آنگاه در سه سال با سه درهم تغذيه كرد و ديگر داستانها . غزالى گويد : وظيفهء سوّم انتخاب نوع غذا و ترك خورشت است ( 1 ) و برترين غذا مغز گندم است و اگر آن را غربال كند كمال رفاهيّت است ، و حدّ وسط آن جو غربال شده و كمترين آن جو غربال نشده است . برترين خورشتها گوشت و شيرينى است و كمترين آن نمك و سركه است و حدّ وسط آن چيزهايى است كه به روغن بدون گوشت آراسته شود . عادت رهروان راه آخرت همواره خوددارى از خورشت است ، بلكه خوددارى از خواسته‌هاست ، زيرا انسان مايل به خوردن هر غذاى لذيذى است و آن موجب غرور در نفس او و سختى در قلب او مىشود و دلش به لذّتهاى دنيا خو مىگيرد و از مرگ و ديدار خدا بدش مىآيد و دنيا براى او بهشت و مرگ برايش زندان مىشود ؛ و هر گاه نفس خود را از خواسته‌هايش باز دارد و بر او تنگ بگيرد و لذّتهايش را بر او حرام سازد دنيا برايش تنگ و زندان مىشود و نفس او مايل به رهايى از دنيا مىشود و رهايى او در مردن است . يحيى بن معاذ به همين نكته اشاره كرده آن جا كه مىگويد :

--> ( 62 ) همان مأخذ ، ج 5 ، ص 496 و مسلم در صحيح خود ، ج 4 ، ص 129 روايت كرده است . ( 63 ) كافى ، ج 6 ، ص 309 .