از انس روايت شده كه گفت : « ام حبيبه عرض كرد : اى رسول خدا چه عقيده دارى دربارهء زنى از ما زنان كه در دنيا دو شوى داشته باشد . پس آن زن با شوهايش بميرند و به بهشت روند آن زن از كدامين شوى خواهد بود ؟ فرمود : از آن شوهرى است كه در دنيا نزد او خوشخوترينشان بوده است ، اى ام حبيبه شخص خوشخو خير دنيا و آخرت را برده است . » « 33 » پيامبر ( ص ) فرمود : « براستى مسلمان درستكار با خوشخويى و طبيعت بزرگوار خود درجهء شخص روزه‌دار و نمازگزار را دريافت مىكند . » « 34 » و در روايت ديگرى است : « درجهء شخص تشنه در بيابانهاى سوزان را مىبرد » « 35 » انس گويد : پيامبر ( ص ) فرمود : « بنده با خوشخويى خود به بزرگترين درجات آخرت و مقامات شريف مىرسد در حالى كه در عبادت ضعيف است . » « 36 » و نيز فرمود : « بدخويى گناهى نابخشودنى است و بدگمانى گناهى است گسترده . » « 37 » پيامبر ( ص ) فرمود : « بنده از بدخويى خود به پايين‌ترين درجهء دوزخ مىرسد . » « 38 » مىگويم : رواياتى در فضيلت خوشخويى و نكوهش بدخويى از طريق شيعه در آغاز كتاب آداب همنشينى از بخش عادتها نقل كرده‌ايم و با ذكر مجدّد آنها سخن را طولانى نمىكنيم .

--> ( 33 ) حديث را طبرانى در الكبير و الاوسط روايت كرده چنان‌كه در التّرغيب ، ج 3 ، ص 411 آمده است . ( 34 ) حديث را احمد در مسند خود از عبد الله بن عمر روايت كرده است . ( 35 ) حديث را نيز احمد در مسند ابو هريره ، و طبرانى روايت كرده‌اند چنان‌كه در الترغيب ، ج 3 ، ص 404 آمده است . ( 36 ) حديث را طبرانى روايت كرده چنان‌كه در الترغيب ، ج 3 ، ص 404 آمده است . ( 37 ) با اين عبارت در هيچ مأخذى بر آن دست نيافتم . ( 38 ) اين حديث ، بقيهء حديث انس و همان حديث پيشين است .